Orhan Veli’yi okurken sanki karşımda kibar, hafifçe gülümseyen, fazla ciddiyetten hoşlanmayan ama yüreği çok dolu bir adam oturuyormuş gibi hissediyorum.
Şiirlerinin en büyük gücü, sen ne yaşıyorsan onu hiç süslemeden söylemesi.
Duygularını saklamaya çalışmayan bir adam… ama bunu öyle büyük laflarla değil, küçük bir hareketle, bir bakışla, bir “of be” diyerek anlatıyor.
Onu okurken hep şu hissi alıyorum:
Hayat çok zor ama biz bunu konuşa konuşa, gülerek, hafif alay ederek taşıyabiliriz.
Bir insanın hem içi kırık hem de neşeli olması garip bir şeydir.
Orhan Veli tam böyle biri.