Hayatımızın belli bir anında, yaşamımızın denetimini elimizden kaçırırız ve bunun sonucu olarak hayatımızın denetimi yazgının eline geçer. Dünyanın en büyük yalanı budur.
Herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır. Ne var ki, hiç kimse kendisinin kendi hayatını nasıl yaşaması gerektiğini kesinlikle bilmez.
ATEŞŞ!
Bir ses işitsem n'ola
Sesini kaybetmiş şiir madem
Uçak uçsa kelebek mi
Gürültüsüz kozadan ölüm
Ağaçlar nar rengi değil
Kıpranıyorlar ama yaprakları karanlık
Bir sıkıntı var yöremizde ensemizde
Silahsa bizim içerimizde
Nerden gelmiş ki onlar Kırık Kalplerden mi
Çıkamıyoruz bitürlü sinemizden
Bi çıkarsak aman duman olacak ortalık!
Pür-ATEŞ!