Söyleyeceğimiz çok şey var aslında. Ama çok üşeniyoruz. Ve çok sıkıldık. Önceleri müthiş bir hevesle acılarımızı paylaşacak insan ararken etrafımızda, şimdi kimseler soru sormasın istiyoruz. Sorduklarında ise yakınlık derecesine göre hayat yada siktir et diye cevap verip susuyoruz. Söyleyecek şeyimiz olmadığından değil, söyleyecek çok şeyimiz var aslında ama bugüne kadar anlattıklarımız hiçbir işe yaramadığından konuşmak istemiyoruz
Beni affetme... Anlama da... Hayatımın özeti, düzeltilemeyecek kadar vahim bir anlatım bozukluğu... Beni daha fazla konuşturma... Ben susayım, sen ağla... Gusül abdesti alabileceğim kadar gözyaşı biriktir benim için... Sonra beraberce çayıma siyanür karıştıralım. Önce göm beni, sonra anla...
Bahar gelmiş bak gülesim geliyor durmadan
Çiçekler açmış falan hepsine gülesim geliyor
Çınarın altında kadın oturmuş kanaviçe işliyor
Kanaviçe ne bilmiyorum soruyorum kadın söylüyor
Kanaviçe ne güzel kelime cümle içinde kullanmalıyım
-Tabutumun örtüsüne kanaviçe işler misin?