Pınar
@Nimic
“Ölenin ardından onun kişisel eşyalarının kaderini tayin edecek yegane kişi olmak, onun yaşamındaki noksanlığıyla baş etmek maratonunda koşması en zor kilometreymiş.”
Reklam
“Günü başlatan o cılız çizgiyi seviyordum. Onun, gecenin siyah kumaşına hiç beklenmedik bir ihtimali gerçekleştirir gibi incecik bir kesik atışını seviyorum. Ben tam gecenin karanlık kuyusuna düşmek üzereyken son anda yetişip bana sabahı getiriyordu çünkü. Sabah nispeten kolaydı, sabah gelince ağrı azalıyordu, taşıması zor şeylerin taşıması kolaylaşıyordu.”
Puan vermedi·184 syf.·
2025 17. kitabı
“Anneniz olumsuz hiçbir şeye izin vermemiş. Hep böyleymiş. Kardeşiniz geldiğinde kıskanma hakkınız olmamış. Öfke duygunuzla baş edememiş. Yaşanan felaketin ardından, kendi suçluluk duygusu yüzünden muhtemelen, yas bile tutamamış. Kendi acısına bakamadığı gibi, sizin içinizdeki acıyı da bastırmış. Böyle öğrenmiş çünkü. Olumsuz hiçbir şeye yer yok demiş gibi kendine. Kendine izin vermeyen, evladına nasıl izin versin?”
“Geri çekilen annesini geri getirmeye çalışan çocuğun çaresizliğini gördüm. Yokluğuyla cezalandıran babanın, kızarak var olmasını, sınırlar koymasını isteyen bir çocuk diye düşündüm sonra.”
Reklam