Kazacımızın bir kısmını dağıtmakla, dünyamızı cennete çevirebiliriz. Yeter ki, elimizi vermeye alıştıralım. Verdiğimiz şeyin miktarı, değeri ne olursa olsun
hiç önemli değil. Bizde olan, fakat kullanmadığımız her
hangi bir şeyi lazım olana vermek çok önemli. O kadar
önemli ki, kendimize saygıyı kazanırız. Kalbimizde o ana
kadar hiç hissetmediğimiz, tanımı zor, meltem rüzgârına benzer hislere kapılırız. Mutlu oluruz. Bu mutluluk aile-
mize yansır. Çevremize yansır. Çünkü bu davranışlar bir enerji yayar. Bu enerjinin kaynağı biz oluruz.