Mor Sandıktaki Yazılar
@Ninay
Dağınık Piyano Klavyeleri ve Mor Sandıktaki Yazılar adlı kitapların yazarı ve aynı zamanda da okur
Şu anda okuduğu kitap
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
#morsandıktakiyazılar
Kitap Adı: Göğü Yere İndirelim
Yazar Adı: Özgür Balpınar
Sayfa Sayısı: 151
Kitap Türü: Roman
Şu sözle başlıyor Mayıs ayında okuduğum ikinci kitap: "Sevmek birbirine değil, birlikte aynı noktaya bakmaktır." A. de S.Exupery
Kitap bence her yaşa hitap eden bir kitap diyerek başlayayım kitap yorumuma
Yazarın okumuş olduğum bu ikinci kitabı
Daha önce Dünyayı Sırtında Taşıyan Balık adlı kitabını okumuştum.
Açıkça söylemek gerekirse yazarın inanılmaz bir kalemi var, okuyucuyu kitaba çeken bir kurgusu var her bir kitapta.
Kitap beni ayrıca ağlattı, belki de yakinlarımı özlemiş olduğum için olabilir.
Bu kitaptaki kahramanımız Deniz biraz yaramaz ve söz dinlemeyen 12 yaşında bir çocuk, öğrenci değişimi programıyla Afrikada bir öğrenciyle iki aylığına yer değiştiriyorlar. Deniz için Afrika Kongo apayrı bir dünya, yapmam, etmem, yemem, giymem dediği ne varsa hepsini yapıyor hemde isteyerek yapıyor
Başta kimse ona hemen ısınmadı ama zamanla ona başka isim de taktılar kendi aralarına da aldılar
Kongoda birçok şey ögrendi yerli halktan, paylaşmayı, şükür etmeyi, dünya da paradan daha farklı ve önemli değerlerin olduğunu. Kendisini başta yabancı gibi hissetse de zamanla onların bir parçası oldu.
Bu kadar spoiler yeter, birkaç alıntı:
- Yükseklerde uçacak ve duvarları yıkacaksın
- Umarım yemekleriniz de anlattığın diğer şeyler kadar güzeldir
-Hayalindeki gibi olmasa da üzülmemeliydi çünkü böyle bir ormanda macera dolu günler yaşayabilirdi
- Eğitimin şimdi burada başlıyor. İlk dersin kabileyi tanımak ve öğrenmek
- Afrika' da açlık hastalık ve diğer başka felaketlerden dolayı üç milyon kişi öldü. Belki de daha fazlası. Fakat dünyada konuşulan tek şey yamyamların söylentileriydi.
- Bir gökkuşağı, bir gökkusağından çok daha fazlasıdır aslında, bazen açlıktır,
Kitap Adı: Şimdi Değilse Ne Zaman
Yazar: Bahar Eriş
Sayfa Sayısı: 160
Tür: Deneme, Kişisel Gelişim
Değerli Okur:
Mayıs ayının ilk kitabını okudum, sıra geldi yorumlamaya…
Bu kitabı bir tavsiye sayesinde keşfettim. Hatta bir kitapsever bana, “Neredeyse her kitabı okumuşsunuz, bir de Şimdi Değilse Ne Zaman’ı okuyun,” deyince merak edip kitabın peşine düştüm.
Kitapta anlatılan birçok düşüncenin benim düşüncelerimle birebir örtüşmesi beni çok etkiledi. İnsan, kendi hislerini başka satırlarda görünce garip bir huzur hissediyor. Kitap bile olsa, okudukça kendini güvende hissediyor.
Yazar kitabın başlarında içedönüklük ve dışadönüklük kavramlarını ele almış. Özellikle kadınların birbirine destek olmasıyla ilgili verdiği örnekler çok kıymetliydi. Sanırım en eksik kaldığımız konulardan biri de bu…
Sonrasında etiketler, insanın kendine iyi gelen şeyleri keşfetmesi ve hayatı fark ederek yaşamak üzerine çok güzel noktalara değiniliyor. Ayrıca farklı yazarlardan yapılan alıntılar, anlatılanları daha da güçlü hâle getirmiş.
Kitabın son bölümleri ise beni en çok etkileyen kısımdı. Sanki yazar, “Hayatın bir de bu tarafı var,” demek istemiş gibiydi.
Kitaptan daha fazla spoiler vermeden altını çizdiğim bazı cümlelere geçeyim:
- “Kitaplar, yazı yazmak için sessiz bir mekân, doğada zaman geçirmek; ağaçlar, bulutlar, göller, çiçekler… Beni iyi hissettirenler.”
- “İçedönüklerin iyi lider olamayacağı da yaygın bir yanlıştır.”
- “Bir insan başka bir insana zihinsel bir etiket yapıştırdı mı, o andan itibaren o kişiyle gerçek bir bağlantı kuramaz.”
- “Ezbere yaşıyoruz. İnsan dursa kim bilir neleri görecek, bir düşünse neleri anlayacak…”
- “Ufukta beni hangi güzelliklerin beklediğini seçmediğim yaş değil, seçtiğim yol belirler.”
- “Bizim için hayat dururken, onun dansı başlıyordu.”
- “Başka
ANNE: DÖRT HARF, SONSUZ ANLAM
Bazen en derin anlamlar, en kısa kelimelere sığar…
Şimdi size bir anne hikâyesi anlatacağım.
Neydi anne? Neyi ifade ediyordu?
Sadece doğurmakla mı anne olunuyordu?
Yoksa anne olmak için başka şartları da mı yerine getirmek gerekirdi?
Ne çok beklenti, ne çok görev, ne çok fedakârlık, ne çok sevgi demekti anne.
Anne sizi sevse bile yetmezdi, sizin için fedakârlık yapsa da yine yetmezdi.
Benim için anne, dünya demek.
Çünkü yaşadığımız dünya da bir anne, biz de onun evlatlarıyız. #morsandıktakiyazılar
Hadi gelin, biraz empati yapmaya çalışalım. Merak etmeyin, sadece bir iki dakikalığına…
Söz veriyorum, incinmez o çok kıymetli insanlığınız.
Kendimizi ister bir annenin yerine, ister yaşadığımız dünyanın yerine koyalım.
Ne çok sorumluluk, değil mi?
Fazlasıyla zamanla yarış, bitmeyen mücadele…
Başka neyi fark ettiniz?
Hiç bitmeyen o anne enerjisi var, değil mi?
“Off yoruldum” demeye bile vakti yok.
Ve hiç bitmeyen sevgisi, ilgisi, sabrı…
Anne… Dört harfli ama içinde koca bir dünya saklı.
Evlatları iyi olsun diye didinen,
Kimin derdi varsa yanında olan,
Uyumayanla uyanık kalan,
Hastayla şikâyet etmeden ilgilenen,