Mor Sandıktaki Yazılar
@Ninay
Dağınık Piyano Klavyeleri ve Mor Sandıktaki Yazılar adlı kitapların yazarı ve aynı zamanda da okur
#morsandıktakiyazılar
Kitap Adı: Altı Harfli Bir Tatlı
Yazar Adı: Şermin Yaşar
Sayfa Sayısı: 248
Tür: Roman
Değerli Okuyucu,
Bu kez karşınıza hem damağınızda bir tat hem de yüreğinizde bir sızı bırakacak bir romanla geldim.
Tatlı tariflerinin ve tatlı isimlerinin satır aralarında dolaşırken, aslında insan ruhunun en kırılgan yerlerine dokunan bir hikâyenin içinde buluyorsunuz kendinizi. Çünkü bazen hayatı en iyi anlatan şey bir “tatlıdır”: Dışı şeker, içi sızı.
Bu romanda da tam olarak bunu hissediyorsunuz.
Yazar, öyle sahici bir hikâye kaleme almış ki, okurken “Bu biraz da benim hikâyem.” demeden edemiyorsunuz.
Meltem’in ve Selime Teyze’nin ağzından dinliyoruz yaşananları. İki ayrı kadın, iki ayrı kader.
Ama ortak bir boşluk, ortak bir yara.
Biri annelik uğruna çektiği acılarla sınanırken, diğeri anne olamamanın tarifsiz eksikliğini taşıyor içinde. Okudukça şunu fark ediyorsunuz:
İnsana en ağır gelen, başkasının değil, kendi yaşadıklarıdır.
Herkes kendi imtihanının yükünü taşır.
Hayatlar farklı, kaderler ayrı.
Ama mutlaka bir ortak nokta var. Kimi bir tatlının tarihinde saklı, kimi yapılışında gizli. Yazar, tatlıları sadece bir lezzet unsuru olarak değil; hafızanın, travmanın ve geçmişin sembolü olarak kullanıyor.
Daha fazla spoiler vermeden, kitaptan bazı alıntıları paylaşmak isterim:
Alıntılar
- “Yaşarken kimse koşmadı hizmetimize, ölünce bari azıcık hizmet etsinler. Onu da başkaları yapıversin, onlar düşünsün.”
- “Bazıları için üniversite sınavına girdiğim yerdeki o emanetçi gibiydim işyerinde. Herkes derdini, sırrını bana emanet ediyordu. Ben de dinliyor ama yorum yapmıyordum.”
- “Oysa herkes yalnızdı. Anlattıkları hep bir yalnızın hikâyesiydi. Ama görmüyorlardı bunu.”
- “Beni herkes terk ediyordu ama ben kendimi terk etmeyecektim.”
- “İnsan sanıyor ki kıyamet
Reklam
"...Kurtaramazsın. Kurtarmamalısın da. Bak ben de eskiden
senin gibiydim. Ortada bir sorun gördüğümde, her şeyi çözebileceğimi, herkese merhem olabileceğimi, herkesi iyileştirebileceğimi sanırdım. Sonra fark ettim ki, yardım etmeye
çalıştığım kişiden daha çok ben koşuyordum onun derdine.
O ise kendiyle benim kadar uğraşmıyordu. Kırkımdan sonra
öğrendim, herkesin bir tekamül yolculuğu olduğunu..."
#morsandıktakiyazılar
Kitap Adı: Sıçrayış
Yazar Adı: Pema Chödrön
Türkçe Çeviri: Belgin Selen Haktanır
Sayfa Sayısı: 103
Kitap Türü: Kişisel Gelişim, Kişisel Rehber
Kitabı geçen yıl yaz tatilinde görüp merak etmiştim. Okumak bu haftaya kısmet oldu.
Kitabın ismi Sıçrayış olsa da, sizi dünden yarına sıçratmıyor, aksine şu anın değerinden bahsediyor. Hani bir türlü kalmayı başaramadığımız şu an. Kitapta 11 başlık var ve her bir başlık bir insanın yaşadığı şeylerin normal olduğunu savunan yararlı yazılarla dolu.
Örneğin, acı çekmenin insan için neden önemli olduğunu, Her şeyi olduğu gibi kabullenmek gerektiği konusunda güzel bilgiler var
Normal hayatımızda birçok insan kabullenmek yerine yargılamayı ya da değiştirmeye çalışıyor.
Sorunlardan kaçarak çözülmeyecek olduklarını bu kitapta da okuyorsunuz.
Herkes bu dünyada olsa bile, herkesin kendisine göre doğru şeyleri beslemesi gerektiğini da keşfediyorsunuz sayfalarda
Kitabı okurken, durup düşüneceksiniz, neyi doğru yapıyorum, neyi yanlış yapıyorum, diyeceksiniz. Bunu belki de bunun için yaşadım diyeceksiniz.
Yazar kitabı rehber tarzında yazmış. Bu tarz kitap okumayı tercih etmeseniz bile bu kitabı okumayı seveceksiniz.
Bu kadar spoiler yeter kitaptan birkaç alıntı:
- Ancak kesinlikle şimdiki anda nasıl kalacağımıza ve kendimizi hayata nasıl açacağımızla ilgili çok fazla teşfike ve pratik tavsiyeye ihtiyacımız var.
- Meditasyonu bir kişisel gelişim projesi haline getirmeden düşünceleri boşlukta eriyip gitmeleri için özgür bırakın.
- Anda kalmayı öğrenmek, doğal içtenlikle bağ kurmanın temelidir. Aynı zamanda kendimizi sevmenin ve şefkatin de temelidir.
- Genellikle bir şeye saplanıp kaldığımızda, öykümüze kendimizi o kadar kaptırırız ki bakış açımızı kaybederiz.
- Hissettiğimiz acıya dönebilirsek kendimizi dünyaya sevgi
Zaman, yeri gelince geç kaldığımız.
Yeri gelince ise yetişemediğimiz...!
A.Özgr (anlık)
Reklam