Mor Sandıktaki Yazılar
@Ninay
Dağınık Piyano Klavyeleri ve Mor Sandıktaki Yazılar adlı kitapların yazarı ve aynı zamanda da okur
Şu anda okuduğu kitap
BIR MOLA
Bazen hayata mola verin,
İşler bekleyebilir,
Bulaşıklar kalmayacak,
Çamaşırlar bir süre daha makinede kalırsa buruşmayacak.
Yemeği ocağa koymak için acele etmeyin, yarım saat geç pişsin ne olacak
Kahvenizi soğutmadan yudumlayın.
Yudumlarken, hayatı değil hayallerinizi düşünün
Biraz uzaklaşın hayatın gerçeklerinden.
Evet onlar orada hep sizi bekleyecek
Hayat akıp gidiyor, onunla birlikte birçok şey
Boşverin, olan biteni, onlar siz müdahale etseniz de olacak, etmeseniz de.
Bırakın, her şeyi anlamayı, önce kendinizi anlamaya çalışın.
Sorularınız var, onların cevapları hep var.
Yeter ki duymaya, okumaya hazır olun
İnsanlara etiket yapıştırmaktan vazgeçin, çünkü siz o etiketin taa kendisisiniz...!
Oturun hayata bir kahvelik mola verin, ardından bir fincan dolusu umut ve hayaliniz olsun...! A.Özgür
10/10
Beğendi
ı #morsandıktakiyazılar
Kitap Adı: Karısını Şapka Sanan Adam
Yazar Adı: Oliver Sacks
Çeviri: Çiğdem Çalkılıç
Sayfa Sayısı: 266
Kitap Türü: Yaşantı, Psikoloji, Edebiyat
Kitap uzun zaman okunmayı beklediği için bu hafta sayfalarında beni misafir etti.
Kitabı okurken, daha çok bir Noroloji doktorunun anıları olarak algıladım.
Kitapta birçok farklı hastanın olduğunu, ve hepsinin de rahatsızlığı birbirinden farklı olduğunu okuyorsunuz ama yazar aralarındaki ortak noktaları bulup vakalar arasında bağlantı kuruyor.
Kitap 4 bölümden ve toplamda 24 hikayeden oluşmakta.
İnsan beyninin ne kadar çok araştırırsan araştır, her defasında birbirinden farklı bilgiler bulacaksınız.
Bu da insanın ne kadar güçlü ve eşsiz olduğunu kanıtlamıyor mu?
Bu yüzden belki de her insan kendine özel, her bir rahatsızlık kişiye özel.
Konu hastalık olunca, bu yüzden kitapta birçok tıbbı terim yer almakta.
Bazı hikayeleri okurken durup mola verip düşündüm, konuyu daha iyi idrak edebilme adına.
Farklı bir kitap, daha önce okumadığım bir tarzı var. Dünyamızda hala şifa arayan birçok hasta ve hastalık var. Ama en önemli unsur, kişi hastalığıyla veda etmek istiyor mu? Sorusu olmalı, çünkü birçok insan hastalığını onun bir alışkanlığı olarak algılıyor
Kitaptan bu kadar spoiler yeterli, kitaptan birkaç alıntı:
- Gerçek yüzler yine gerçeğe en yakın şekilde sunulduğunda nasıl gördüğü araştırılmalıydı
- Olağanüstü bir şekilde hem başarılı, hem de başarısız olmuştu. Hareket edebilmeyi başardığı halde varolmayı başaramıyordu.
- "Özür" nörölöjinin gözde bir terimi
- Mucize sadece olanak verdiğimizde gerçekleçmişti
- Bir insanı anlamak istediğimizde onun hayat hikayesini ve onun gerçek en derin hikayesini dinlemek isteriz
- Yaşantı veya davranış ikonik olarak organize edilmedikçe gerçekleşmez.
- Bize sadece
Kitap Adı: Kendime Düşünceler
Yazar: Marcus Aurelius
Çeviri: Y. Emre Ceren
Tür: Stoacı Yaşam Felsefesi
Sayfa Sayısı: 133
#morsandıktakiyazılar
Bu hafta Kendime Düşünceler adlı kitabı okudum. Ama bu yazıya “Kitap nasıldı?” diye başlamıyorum. Daha çok bana ne düşündürdü, ne hissettirdi sorusuyla başlamak istiyorum.
Marcus Aurelius, iki bin yıl önce yaşamış bir Stoacı filozof. Ama yazdığı satırların hâlâ insanın zihnini bu kadar sarsabilmesi gerçekten şaşırtıcı. Kitap boyunca sürekli şunu fark ettim: Okuduğum her düşüncenin bir de diğer tarafı var. Görmek istemediğimiz, kaçtığımız ama varlığını inkâr edemediğimiz taraf.
Kendime Düşünceler, bir öğüt kitabından çok, insanın kendisiyle yaptığı içsel bir konuşma gibi. Marcus Aurelius başkalarına seslenmiyor; kendini uyarıyor. Örneğin:
“İnsan dilediği zaman kendi içinde inzivaya çekilebilir.”
Bu söz, sığınacak yerin dışarıda değil, kendi zihnimizde olduğunu hatırlatıyor.
Kitap kısa ama durup düşünmek zorunda bırakıyor. Bazen Marcus Aurelius’un sesi o kadar sert ve net geliyor ki, zihnimde eli sopalı bir öğretmen gibi duruyor. Bu sertlik, zihnimde doğal olarak “güç + otorite + disiplin” çağrışımı yaratıyor. Marcus’un amacı erdem ve iç disiplin iken, çağrışımı çağdaş bir otoriter figüre bile götürebiliyor. Bu tepki tamamen psikolojik; kitabın kendisi suçlu değil.
Marcus Aurelius, başkalarının ne yaptığına değil, insanın kim kalabildiğine odaklanıyor. Sahip olduklarına aşırı bağlanmamayı, kayıpları kabullenmeyi ve kontrol edemediklerini zorlamamayı öğütlüyor.
“Başkaları ne yaparsa yapsın, benim iyi olmam gerekir.”
Kader anlayışı bile bir teslimiyet değil; bir dirayet çağrısı gibi. Kitap beni rahatlatmadı, ama netleştirdi. Sindire sindire okunması gereken Kendime Düşünceler, insanın kendine söylemekten kaçındığı gerçekleri sakin
