Pis deyildi bu. Hətta bunu oxuyanda ağladığımı xatırlayıram :') yarğılamağa heç nə tapmadım əslində, çoxdan oxumuşam. Bunun ikinci kitabı (daire 7) çıxmaya da bilərdi məncə. Tək kitab olaraq qalsaydı ləzzət eliyərdi, puanım da daha çox olardı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Baş rol qız kitab boyu öz-özünə danışır, sanki şizofreniya epizodları yaşayır — süjetin yarısı bu boşluqla doludur. Oğlan isə qızla liftdə qalıb, onun qaranlıqdan qorxduğunu görüb “aşiq” olur. Yəni, qızın şəxsiyyətində, davranışında heç bir cazibə, dərinlik yoxdur. Tamamilə səthi və məntiqsiz bir sevgi xətti qurulub. Dil və üslub isə sanki dublyaj edilmiş serialdan çıxma səviyyəsindədir. Bir sözlə, ciddi oxucu üçün zaman itkisidir. Kaş bunu məktəbdə oxumaq yerinə dərsə qulaq assaydım.((
