Nisa Yener
@Nisacik126
Re minör sempatizanı
10 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu Anlayışa Bağlılık ve Bitmeyecek Sadakatpostmodern roman
Tutunamayanlar. Tutunamayanlar. Tutunamayanlar. Disconnectus Crectus. Bahsedilmemeli; övülmeden, sövülmeden hissettirilmeli. Sevdirilmeli. Alıntılarla sevdirilmeli. Kesitler okuyup peşine düşmeli insan kitabın.
Nefes nefese bırakan, terden saçlarınız alnınıza yapışınca ‘tamam artık bugünlük bu kadar yeter’ diyip sırtınızı sıvazlayarak sizi yatıran bir anne. Tatlı bir yorgunluk bırakan macera, koşuşturmaca.
İntihar mektubu bitince sonsuz bir huzura erdiren, ‘intihar, onun hikâyesindeki tek doğruydu’ dedirten ve 5-10 dakika sürüp giden el ve ayak titremeleri. Kitap okuduğum senelerde kendini gösteren ilk fizyolojik tepki.
Kitap bitince bir koltuk bulup sığınma, uzanma ihtiyacı. Boş gözler ama dopdolu zihinle etrafı süzme aşaması ve konuşamama. Kimseye kitaba dair bahsetmeme yeminin ağır basması. “Bu anlayışa bağlılık ve bitmeyecek sadakat.” Evet, o sırada zihnimde koca beyaz puntolarla hüküm süren harfler bunlardı!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
!!Objektif Bir İnceleme!!Aşk
Öncelikle okumayanlar için hiçbir ‘spoiler’ vermeden bir açıklama yapacak, sonrasında okuyup kitabın sonu yüzünden kan ağlayanların yüreğine su serpeceğim
+Kitap üç bölümden oluşmakta; ilk bölümde yazar, Nilsu karakterinin tekâmülünü başarılı bir şekilde ele alıyor ve kimi yerlerini mektuplaşmadan oluşturuyor.( Mike’ın mektuplarını okurken sıkıntıdan patladığım, Selen’inkileri ise iple çektiğim doğrudur.)
İkinci bölüm, ilk bölümde ufak ufak ipuçları bırakılarak merak uyandırmış bir bölüm ama telkin edilen beklentiyi karşılıyor mu: Elbette ki hayır! Fakat ‘tutucu’ olmayan ve ilk gençlik yıllarında olan bireylerin sıkılmadan okuyabileceği bir kitap. (!!Maalesef kitap ‘tutucu’ olmayan insanların bile bazı noktalarda canını sıkabilecek bir kitaptı!)
~Spoiler~
(SONUNU ANLAMAYANLARA…)
Okuyan birçok kişinin incelemelerini adamakıllı gözden geçirip enikonu da düşündükten sonra aslında sonunun, birçok kişinin bu nefretini hak etmediğine karar verdim:
+İkinci bölümün sonunda, aslında Nilsu’nun kendini hiçbir yere ait hissedemediğini ve bir yeşil susamuru figürünü bile boyayamayacak kadar ruhunun bitap düştüğünü fark ediyoruz. Yalnızca ‘Yeşil’ yazıp bırakmasının sebebi de insanların ve Teo’nun onu ‘YEŞİL’ bir susamuru olarak görmesidir.
+Gelgelelim ‘SON’ bölüme, N.G olayına…
N.G’nin mektubunda da dediği gibi Nilsu karakteri; Cahide ve onun, kızlarına koymak istediği ad. Ve bir insan kızını ukde kalan yaşanmamışlıklarına ve ‘keşke’lerine göre büyütür. Dikkat ederseniz; Nilsu, aslında kitap boyunca ikisinin ‘keşke’lerinin tamamını da gerçekleştirmiş, ikisinin müthiş bir sentezidir!
Başarılı Bir Psikoloji Romanı:Psikoloji
Peyami Safa’nın yıllar boyu damlaya damlaya biriken hayat tecrübe ve his ânlarının demlenerek son romanında bizimle buluşması… Oldukça etkileyici ve okuru mest eden engin ruh tahlilleri… Son sayfalara kadar tam puanı hak eden bir kitaptı benim için. Her şeye göz yumabilirdim ama çalakalem bir sona asla! Romanı taşıyıp sürdürmek kadar unutulmaz bir sona bağlayabilmek de bir marifettir. Roman boyunca içime işlenen Samim karakterinin Meral’e olan masum zaafı, sonlara doğru ancak bu kadar hiç edilebilirdi! Necile diye bir karakter ortada hiç yokken son sayfalarda nasıl bir romanın merkezine oturtulabilir hâlâ aklım almıyor doğrusu…