Öldüğünden bu yana ilk kez giriyorum odasına aynı onun bıraktığı gibi...
Soluk alıp vermesini duyuyorum sanki.
Başucundaki komodinin çekmecesini açıyorum. Sakinleştirici, unut beni" hapları yerli yerinde duruyor.
Neleri unutturuyor bu haplar Dünya? Acılar? Yaşanmış çirkinlikleri?
İnsanların ikiyüzlülüğünü?
Bir tanesini alıp suya bile gerek duymadan yutuveriyorum
Yatağa uzanıyorum ardından.
Onun yatağına!
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
... Farklı kimliklerin ardına sığındım. "Eylül" adını kirletmemek için "Alev" diye tanıttım kendimi. Alev alev yanan yapay bir kırmızılığın gerisine gizlenerek.
Ne Eylül, ne de o göz kamaştırıcı Alev, Asla canlanamayacak artık! İkisi de senin ellerinde küle dönüştüler çünkü...