Roman 29 yaşında ölümcül bir hastalığa yakalandığını öğrenen Adalet’in öyküsünü anlatıyor. Belki de herkes gibi geçmişini sorgulayarak o ilk kabahatini, kötülüğünü arıyor. Bunu bulabilmek bile mucizedir bazen.. Mahsun’dan zorla aldığı oyuncak ayısı ile yolculuğa çıkmaya karar veriyor. O yolculukta bizleri de yeni yollara götürüyor.. Yolcuklukta fark edeceği şey, aslında içten içe suçluluk duygusunun yaptıklarından değil, yapamadıklarından kaynaklandığını anlamak olacak.. Nefis bir Nermin Yıldırım kitabı. “Bir hayatım daha olsa,korkmadan dokunmak için yaşardım onu.Bir keklik beslerdim ellerimle,varsın uçsun sonunda.Bir çiçek büyütürdüm,varsın solsun sonunda.Bir omuz ısıtırdım ,varsın gitsin sonunda.Dokunurdum.Ben eriyene dek,o eriyene dek,biz hiçleşip karışıncaya dek bu derin boşluğa ,dokunurdum.Ama yok bir hayatım daha .Bir hayat daha yok.Yok.”