Ona karşı duyduğun karmaşık hisler benim gerçeği görmemi engelliyordu ve ben kendi başıma kalmaya zorlanmaktan ve serbest bırakılmaktan korktuğum için dört elle ona sarılıp kalmıştım.
"Ciddiyim. Sende daha önceden bir şey vardı. Bilmiyorum...Bir sıcaklık, bir açık sözlülük, herkesin senin sevmesini ve seni yanlarında görmek istemelerini sağlayan bir incelik...Şimdi ise, bütün zekana ve bilgine rağmen, öyle farklar var ki-
Daha fazla dayanamadım."Ne bekliyordun? Beni tekmeleyen ayakları yalayan uysal bir köpek gibi davranıp kuyruk sallamamı mı?"
"o aslında benim gerçek ağabeyim değil," dediğini duymuştum. "Acıdığımız için eve aldığımız bir çocuk o. Bunu bana annem söyledi ve onun gerçek ağabeyin olmadığını artık herkese söyleyebilirsin dedi."
Bu sahne keşke bir fotoğraf olsaydı da paramparça edip onun yüzüne fırlatabilseydim.