Hayrunisa
@Nissh
Kitaptan biri
Kitabı İlber hocanın Bir Ömür Nasıl Yaşanır adlı kitabındaki tavsiyesiyle hemen elime alıp bir günde bitirdim.
Gel gör ki beklentilerimin altında kaldı. Zannımca İlber hoca, yazarın güzel Türkçemizi zengin ve ustaca kullanımından ötürü kitabı övdü ve tavsiyede bulundu. Kitapta sıklıkla uzuun cümleler kullanması zihnimi yordu. Keza kitabı bitirdiğimde kafamın içi beş saat aralıksız ders çalışmış bir öğrencininkinden farksızdı. Bilemiyorum belkide bir oturuşta kitabı bitirdiğim için böyle yorucu gelmiş de olabilir.
Yalnız bir ara Viyana kuşatmasına gitti kafam. Kalenin bir kış gününde kuşatılması, ordunun isteksiz oluşu vs. tarihi gerçeklikle örtüşen masalsı bir anlatının içinde olduğumu anımsattı bana.
Yazarın Osmanlı döneminin diline hakim bir edayla yazdığı kitabında,
altını çizeceğiniz bir hayli kelime olduğunu da belirtmek gerek.
Reklam
Pişmanlıklarım mı hayata sitemim mi yarıştı kitabı okurken bilmiyorum. Bazı insanlar doğuştan şanslı gerçekten. İlber hoca da keza öyle. Çalışkan ve çabalayan biri olarak benzer kaderleri yaşayabilirdik ah’lardan önce. Kitapta bahsettiği o entelektüel kişilikler, yerdiği konular, gezdiği yerler… neydi zamanında bizde eksik olan. İlber hocanın bahsettiği imrendiğim değerli şahsiyetlerden biri ben olabilirdim en azından. Ah hayat, kalbimi çok kırdın. Öğretmen olmak beni tatmin eder sanıyordum, fazlasında hala gözüm varmış. Bir kitap yazmalı en iyisinden…
Çok özledim biliyorum. Teşekkür edercesine baktığın o gözleri…Şimdi ne yersin ne içersin o sıcak iklimlerde, kim bilir. Geç tanıdım seni biliyorum. Endişelerim çoğalıyor sana geleceğim gün yaklaştıkça; ya bir daha göremezsem seni, ölürüm. Hani bana bir hediye getirmiştin okulun bahçesinde; ağzında devasa bir çekirge… Aklımı almıştın. Olsun, yine korkut beni, çığlık çığlığa kaçayım yine beyaz eteğime kahve dökeyim ama döndüğümde orada ol yeter Behlül.