Nisyan
@Nisyan
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yetişkin bir adam, başka bir yetişkin adama vurduğunda araya giriyoruz. Ama yetişkin biri çocuğa vurduğunda sessiz kalıyoruz. Halbuki kırılgan olan, kalıcı yaralar almaya açık olan, yetişkin değil, çocuk. Bir adam başka bir adama vurduğunda, dayak yiyen kişi öylece dursa, kendisini korumaya yeltenmese ve bile isteye dayak yemeyi beklese bunu yadırgarız, değil mi? Ama çocuğun avucunu açıp öğretmeninin cetveline uzatmasını, sonra diğer avucunu açmasını yadırgamıyoruz. Çocukken benzeri bir sahneye şahit olan ve bu sahnedeki tuhaflığı görmeyen her insan, mutsuz bir çocukluk geçirmiştir. Çünkü bunu görmek ve olağan kabul etmek istismardır. Bunların normal olduğu bir dünyada doğup büyümek, size kimse bunların yanlış olduğunu göstermediği, söylemediği sürece istismardır. Burada cetvel yerine kötü bakma, azarlama, eleştirme gibi şeyleri de koyabiliriz.