Günümüz vatandaşımızın ya da zamanında kula kul olmuş bütün insanlığın etkileyici destansı bir alegorik anlatımı.
Filler, hüdhüdler, karıncalar...
Fil olmaya çalışan karıncalar
Tembelliğe bi başkasının sırtından geçinmeye alışan filler
Sarayın soytarısı hüdhüdler...
Ölmemiş babamın yasını tutabilirdim, kederini hissettim, kabul ettim...
Ben yaşarken sevmek isteyenlerdenim...
Aramak, sesini duymak, yanında olmak, sevdiğimi hissettirebilmek.
Fakat ya onun ihtiyacı evladının sevgisi değil de kendi sevgisiyse?...
O kendi yaşamını henüz kabullenmediyse ve bunun için zorlanıyorsa, keşkeleri varsa...
Ahhh keşkeleeer