“Komiser bey” dedi, “ben böyle kirli, hak yeyici elleri epmem.Bobam burda olsaydi, kırardı bu elleri.Asil epulesi el benim bobamın elleriydi.Kuru topraktan kıpkırmızi yemişler çıkarıp insanları beslerdi onun epulesi elleri.Bunların elleri ancak soyuyor.”
Hey gözünü sevduğumun toprağı!Şu toprağı görey misunuz, uşaklar, şu toprağı?İşte insanoğlinin umudu budur, insan bu topraktan halk edilir, bu topraktan beslenir, yine bu toprağa döner.Ne insan umutları, yemiş olmadan şu kara toprağa gömülmüştür.
O, adam olmamış ama biz oluruz oğlum.Onun mayası bozuk.Biz, zorluklarla boğuşmasını öğrenmişiz.İnsanı adam eden zorluklardır.Bu zorluklar bize başkalarına, kendimizden daha aşağılara acımasını da öğretiyi O beyzade bundan habersiz.