Arif Saim Bey, yerine otururken,başını salladı,yüzü azgınlaştı,"Maalesef," desi,"bin kere maalesef, bizim halkımız yalnız ve yalnız kuvvetten anlar.Onu ezeceksin, ezeceksin, ezeceksin..."Dişini sıkıyor, sağ elinin başparmağını masanın üstüne bütün gücüyle bastırıyordu."Onu ezeceksin."
İnsan yüreği, insan bedeni, insan kafası biz cennetten kovulduktan sonra bozuldu.Işık fışkıran bir kaynaktan çıktık, bir ulu su olarak bulana bulana, çarpık çurpuk, yozlaşarak bugüne geldik.