Fâtıma
@Nmlssftm
111 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
İçimde yalnız ve yapraksız
Bir kavak ağacı büyüyor -çıplak ve göğe doğru-
Ama küskün ama yalnız ama yapraksız ve uzun
Bir ağlama duvarı bu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Nereye gitsem hep apartmanlar çıkıyor önüme
Alıp başımı duvarlara çarpıyor bu yollar
Gidip gelmelerim bu dar sokaklarda
İnsanların koşup dolduğu şu dar yapılarda
Bir kısır döngüye girmek için bütün çabalar
Biz bunun için mi geldik.
Ey uykusu bombalarla bölünen bebekler
Yağan karlar üstüne bu kan nereden damlıyor
Kulaklar sağır gözler kör yürekler mefruç mu
Pusmuş insanlığımıza bu kan nereden damlıyor
Dolaşıyor bir heykelin taştan eli üstlerinde insanların
Kuşlar göç ediyorlar bulutlar göç ediyorlar
"Yüzünde son gülümseme kaybolurken çocukların"
-İnsana veda