Bey Ağbi
@NmnBy
Kümülatif düşünceli görümcedir hasmım
Küfeci
Yüksek Lisan
Drogheda
7 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
En Müsait Yerde İnecek Var
Puan vermedi·191 syf.·
2021 3. kitabı
Adem Özköse, gazetecilik mesaisini doğru bildiği yolda değerlendiren, çekinmeyen, gocunmayan, ilkeli ve dik duruşlu, şahsiyetli bir şahsiyet. Dertli insanların mertliğine tanık olduğumuz isimlerden bir tanesi.
"Cennete Otostop" kitabı, ilk önce ismiyle çekiyor ilgimizi. Gayet marjinal ve bir o kadar da "cuk diye oturan" bir söylenişi var.
Adem abimiz, İslam ile müşerref olmuş mühtedileri buluyor ve onlarla söyleşi gerçekleştiriyor. İbret dolu hikayeler çıkıyor ortaya. Hidayet kapısının hayret eşiğini temaşa ediyoruz kitapta.
Eserde yer alan birbirinden güzel hayat öyküleri, hep aynı yere işaret ediyor gibiydi:
1. Şuarâ Suresi 3-4. Ayet: "İnanmıyorlar diye neredeyse kendini helak edeceksin. Biz istesek onlara gökten bir mûcize indiririz de derhal ona boyun eğerler."
Hidayete açık bir kalp varsa ortada, bütün olumsuzluk birlik olup çökse de muhatabın üzerine, yine de zuhur eder edecek olan.
Ve yine hidayete kapanmışsa bir kalp, bütün imkanları seferber etse de Sultan Mahmut, vermeyecektir Mabut. Günün sonunda Allah'ın dediği olacak.
2. Batı'da insanların düştüğü buhran, yani manevi boşluk; insanları büyük bir arayışa sevk ediyor. Bu tür insanlar muhtelif dinleri araştırıyor ve fakat en son İslamiyet'e şans tanıyor. Zira orada İslam, terör dini olarak biliniyor.
Tabusal hezeyan hiçbir vakit şaşırtmıyor. Oradaki insanlar, medya üzerinden inşa edilen "İslam" algısıyla amel ediyor. DAEŞ'in "Allahuekber" nidalarıyla kafa kestiği videolar, Şia'nın sokak ortasında kadın dövdüğü görüntüler, İslam'ın izzet ve şerefine muşamba seriyor. Halbuki ne DAEŞ Müslüman, ne Şia itibar edilesi bir şeriat.
Böyle söylüyor, sonradan İslamla müşerref olan her mühtedi.
Avrupa'nın içinde bulunduğu buhrandan ve tabusal hezeyandan pek de farklı değiliz toplum olarak. İslam denince gözleri
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bizi Seven Biri Var
Puan vermedi·200 syf.·
2021 2. kitabı
Ömer Sevinçgül'den bir gençlik kitabı daha. Tıngırmıngır, usul usul ve uzun uzun ilerleyen, dolayısıyla yoran kitaplardan değil. Kitabın kapağından yola çıkarak, zihinlerde oluşan 'cicili bicili aşk kitabı' yaftası da isabetli bir görüş değil. Çünkü Sevinçgül, derdi olan yazarlarımızdan bir tanesi. Bu kitabında ise manevi buhrana düşen günümüz gençlerine bir nevi rehberlik ediyor, nutuk atmadan, racon kesmeden, gençlerin kitapta yer alan diyaloglardan paye çıkarmasına zemin hazırlıyor.
Kitabın mantığı güzel bir kere: "Uzun söze tahammülüm yok. Sözün azını, konunu özünü arıyorum."
En çetin felsefi meselelerin ve itikadî soruların ustalıkla giderildiği bir diyaloga şahit oluyoruz kitapta. Bizden biri, bizim gibi, birçoklarımızdan hisse, öğrenci bir kardeşimiz, kimlik kargaşası yaşarken tanıştığı bir bilge ile "mektup"laşıyor ve onunla dertleşiyor.
Sosyal medyada sörf yaparak akıldaki soruları uyuşturmak ve unutmaya çalışmak yerine, sorularına cevap arayan ve ciddiyet müessesine ciddiyetle riayet eden kardeşimiz, "Beni seven biri var!" inancına demir atıyor.
Gençler olarak, ne yazık ki kaygılarımız son zamanlarda pek ucuz şeyler üzerinden tezahür ediyor. Bununla alakalı okuduğum bir makalede, Uzman Klinik Psikolog Betül Çubuk, şunları söylüyor:
" Özellikle Z kuşağının çeşitli fotoğraf uygulamaları ve filtrelerle fotoğraflarının üzerlerinde oynamalar yapmasının onları psikolojik olarak gerçek görünümlerinden uzaklaştırdığına ve bedenlerinden hoşlanmamaya başladığına işaret ediyor. Bu durum anoreksiya nevroza ya da blumiaya neden oluyor. Eğer kişi kilo almışsa, kendisini diğer insanlardan daha yetersiz hissederek, özgüven sorunu yaşıyor. Nitekim gençler internet dünyasına kendilerini o kadar kaptırmışlar ki sosyal olarak kendilerini gerçekte var edemiyorlar."
Bizi
Mutluydu Prens
Puan vermedi·56 syf.·
2021 1. kitabı
"Asgari ölçüde spoiler"
Mutsuz sonla biten hikayelerin güzelliğini bir kez daha yâd ettim bu kitapla. Toplam 5 hikayeden oluşan Mutlu Prens eseri, her hikayenin buruk bırakan finaliyle buruk bırakıyor bizleri.
Mutlu Prens'in kurşundan kalbi, kırlangıcın donmuş cesediyle aynı çöplüğe defnediliyor, bülbül aşk uğruna kendini feda ediyor ve ne yazık ki bu fedakarlığı büyük bir küstahlık müzakeresinde zayi oluyor, bencil dev en mutlu anında ölüyor, vefalı dost, vefasız dostun adiliğiyle vefakar ölüme yürüyor, nobran havai fişek ise bataklıkta kokuşuyor.
İşte böyle bir çocuk kitabıydı Oscar Wilde'ınkisi.
Mutsuz sonla biten mutluluklar vardı bu beş hikayede.
Tanrı meleklerine emretti: "Bana yeryüzündeki en değerli iki şeyi getirin!" Melekler ise çöplüğe defnedilmiş olan Mutlu Prens'in kurşundan kalbini ve fedakar serçenin cansız bedenini Tanrı'ya sundu. İşte mutsuz sonla biten bu hikaye, Tanrı'nın "en değerli iki şey" olarak tazim etmesiyle tebessüm olarak düştü dudaklara.
Bir aşk uğruna, kalbini bir gülün dikenine saplayıp, o gülü kan kırmızısı edene kadar hüzünlü şarkılar söyleyen ve bu hal üzere ölen bülbülün hikayesi ise; "Bülbüller ve güller aşkına, inadına aşka ve inadına aşıklığa!" dedirterek bahtiyar kıldı aşkı.
Somurtkan ve bencil Dev, bir çocuk tebessümüyle terk ederken tüm nobranlığını ve zorbalığını, en güzel bahçenin krallığını üstlenmişken ilerleyen yaşında... Ona şefkati öğreten minik dostuna yürüdü ve ölümle müjdelendi aniden. Ölümle biten bu hikaye, cennet muştusu olmuştu Dev için. Anlam bulan ve anlamı anlamlı kılan her okuyucu, buruk bir mutluluk duydu gönül bahçesinde.
Vefalı dost ise gözyaşlarıyla uğurlanacak kadar acıklı bir saflığın avcunda yitirildi. Onun ölümü, adi dostları hizaya çekme cüreti kazandırdı sakin tabiatlı çehrelere. Mutlu sonla