Nurhan
@Nnurhan
Öğretmen
110 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
9/10
2025 3. kitabı
Jane Austen’in Akıl ve Tutkusu, iki kız kardeşin yaşamı üzerinden yalnızca aşkı değil, hayal kırıklığını, toplumsal baskıları ve insanın içsel çatışmalarını incelikle anlatıyor. Elinor aklı temsil eder duygularını içinde tutar, mantıklı kararlar alır. Marianne ise kalbin sözcüsüdür; hislerini gizleyemez, tutkularının peşinden gider.
Austen, bu iki karakterin karşılaştığı aşklar aracılığıyla bize şunu sorar: Aşk gerçekten bir his midir, yoksa zamanın, şartların ve toplumsal kuralların şekillendirdiği bir karardır?
Kitap boyunca sessiz bir içsel yolculuğa çıkıyoruz. Elinor’un kırıklıkları sessizlikte büyürken, Marianne’in fırtınaları dışa taşar. Ancak en ilginç olan, iki zıt karakterin de benzer acılardan geçmesi. Demek ki ister sustur, ister haykır, aşk bazen insanın kalbini aynı yerden vuruyor.
Akıl ve Tutku, dönemin İngiliz toplumunu ironik bir dille eleştirirken, kadınların görünmeyen yüklerini ve seçim yapma haklarının sınırlılığını da hissettiriyor. Austen’in dili zarif, gözlemleri keskin. Satırların arasında hem kırık bir kalbin sesini hem de çaresiz bir mantığın suskunluğunu duyuyorsun…
Reklam
9/10
2025 12. kitabı
Tolstoy’un bu kitabı, sadece bir hikâye değil; insanın neyle var olduğunu, nasıl ayakta kaldığını ve neyle anlam bulduğunu anlatan derin bir iç yolculuk.
Kısa ama ağır. Az ama öz.
Kitapta üç temel soruya cevap arıyoruz:
“İnsanda ne barınır? İnsana ne verilmemiştir? İnsan neyle yaşar?”
Michael’in başından geçenlerle birlikte bu soruların cevabını ararken aslında kendimize yaklaşıyoruz.
Ve anlıyoruz ki, insanın içinde sevgi barınır…
Ama tek başına sevgi yetmez. İnsanın yaşaması için Tanrı’ya inancı olmalı. Kalbinin bir yerinde umut etmeyi, tevekkül etmeyi, kendinden öte bir güce yaslanmayı bilmeli.
“İnsan kendiyle değil, Tanrı’nın izniyle yaşar.”
Bu cümle, kitabın omurgası gibi.
Ne kadar güçlü olduğumuzu sansak da, ne kadar plan yapsak da; bize düşen sadece anlamak, kabul etmek ve teslim olmaktır.
Kitaptaki karakterler hepimizin içinden bir şey taşıyor.
Yolda kalmış bir adam, çocuğunu kaybeden bir anne, kapısını açmaktan çekinmeyen bir terzi… Hepsi birer aynaya dönüşüyor.
Ve sonunda şu hakikat yankılanıyor içimizde:
“İnsan sevgiyle başlar ama inançla yaşar.”
İnanmadığımız sürece yaşamak sadece nefes almaktan ibarettir.
Tolstoy, bu eserinde inancın hayatımızdaki yerini hatırlatıyor. Ve çok sade bir dille söylüyor:
İnsanı yaşatan şey ne zenginlik, ne bilgi, ne de güç…
İnancı varsa, insan ayakta kalır. İnancı varsa, insan insan kalır.
10/10
Beğendi
·2025 90. kitabı
Notre Dame’ın Kamburu benim en sevdiğim kitaplardan biridir. Victor Hugo’nun bu eseri, sadece eski Paris’in taş sokaklarını anlatmıyor; insanın içinde ne fırtınalar kopuyorsa onları da gözler önüne seriyor. Kitabı okurken bazen o karanlık ve soğuk katedralin içinde gibi hissediyorsunuz, bazen kalabalık ama yalnız insanların arasında... Quasimodo, o kambur, dışlanmış adam var ya, onun çaresizliği öyle dokunuyor ki insana, kelimeler yetmez anlatmaya.
Esmeralda’nın güzelliği ve saflığı da ayrı bir yürek burkuyor. Onun masumiyetiyle, Quasimodo’nun acısıyla dolu hikaye o kadar gerçek ki... İnsan ister istemez düşünüyor; neden bu dünya, bu insanlara böyle davranıyor? Adalet nerede?
Bir de kitapta beni en çok etkileyen cümle:
“Dünyayı aydınlatacak olan bir Türk meşalesidir.” Bu söz sanki o dönem Avrupa’nın bakış açısını, ama aynı zamanda Victor Hugo’nun ilerici, umudu taşıyan tarafını gösteriyor. Böyle güzel bir vurgunun, Türklüğe yapılan bir saygının yer alması kitabı bence daha da anlamlı kılıyor.
Kitap biraz ağır gelebilir, çünkü dil eski ve uzun betimlemeler var. Ama sabredip her sayfayı çevirirken, o sokakları, o insanları hayal ettikçe, değerini anlıyorsunuz. Çünkü burada anlatılan şeyler sadece geçmişin değil, bugünümüzün de hikayesi aslında: Yalnızlık, sevgi, dışlanmışlık, umut…
Sonuçta, Notre Dame’ın Kamburu sadece bir aşk hikayesi değil; insan olmanın, farklılıkları kabul etmenin, mücadele etmenin romanı. Okurken insanın içine işliyor ve bir şekilde herkesi düşündürüyor. Benim için vazgeçilmezlerden biri, şiddetle öneririm.
