Çünkü sevgi kemale erince seven , mükemmelliğini sadece sevgilide olduğunu fark eder ve artık ona benzer bir şey bulamaz . Tıpkı bunun gibi sevginin başlangıcında seven feryat figan eder, ağlayıp İnler, yanar yakılır, kalbindeki ateşin dumanı ağzından ah olarak çıkar. Ama sevgi kemale erip de sevenin varlığını ele geçirince artık inlemeler ve ağlamalar son bulur seven latif bir cisme dönüşür; kusurluluk biter, paklık başlar .Yani ateşin alevi büyüdüğü vakit dumanı azalır hatta kaybolur gider.