Roberta Dapunt
Ve biz sessizce yemek yerken, Uma,
dışarıda bir dünya var,
dışarıda insanlar var, yer var, gök var. Ölüm de var,
savaştan savaşa dolu dizgin gidiyor.
Bedenleri terk eden dışarıda,
dirilmek için patlayan dışarıda,
ve dışarıda ölüm acıları ve çeşitli ölümler var,
öyle farklı ki bu ölümler denizlerden, kıtalardan geçiyor
biricik hayatı çözmek için.
Ama burada, bu sevgili yerde, hiçbir şey olup bitmiyor,
sadece kesintisiz ve mütevazı bir yaşam var burada.
Gene de, ruhumun dolduğunu hisseder gibiyim ben.
Sayfa 19
Yalnızlıktan yalnızlığa fark vardır: Ruhun potansiyelinin gün ışığına çıkmasını sağlayan yalnızlık olduğu gibi, ruhu yıpratan, ona acı çektiren, kendi kırılganlığının bilincini derinleştiren, geçici ve anlam verme yetisinden yoksun olduğu sonradan gün ışığına çıkan teknolojinin, social networklerin büyüleyici albenisine yenik düşen yalnızlık vardır.
Sayfa 42
Maria TeresaFelsefe
“Tutunacak hiçbir dalım yok. Beni anlamlı kılan hiçbir şey yok artık. Kendimi umutsuz hissediyorum: Keşke ağlayabilsem. İntihar edemeyeceğimi hissediyorum, ama bu, acımı ve kaygımı daha da derin ve sancılı kılıyor. İntihara umut bağlayabilsem, yakın bir ölüme bel bağlayabilsem, kendi ölümümü seçebilecek olsam, o zaman bu korkunç acıya daha kolay katlanırım çünkü acımın bir sonu olduğunu bilirim.”
Sayfa 26
En nihayetinde mutluluğun zihnimizi teşkil etme biçimi oldukça zayıf olmalı, zira yerini hemen ne kadar süreceğini düşünmeye ve bu konuda endişe etmeye bırakır.
Sayfa 20
Müthiş!Felsefe
Çekingenliğe daima duyarlılık ve güvensizlik eşlik eder; bu hayat biçimi de eski ve gereksiz, zararlı ve neredeyse kusur olarak görülmektedir; oysa, kendi sınırlarından hiçbir zaman şüphe duymamış, bunun üzerine hiç düşünmemiş bir özgüven ne çok risk ve şiddet barındırmaktadır.
Sayfa 19