Çocukluğun en büyük zenginliği, ne engin sonsuzluğu, ne ana kucağının sonsuz güveni, ne de çocukluk denildiğinde ilk akla gelen benzer şeyler galiba ; bence, onun en büyük zenginliği, geleceğe inanç duyabilme duygusu. Ancak bunu yitiren çocuk, başka biri olmayı başarır. Başka biri olmak, büyümektir.
Sesli sesli ağlamak istedim, ama ağlayamazdım. Gözyaşı akıtmak için fazlasıyla yaşlanmış, fazlasıyla deneyimlerden geçmiştim. Dünyada gözyaşı dökülemeyecek üzüntüler vardır işte. Bunu kimseye anlatamayacağınız gibi anlatsanız bile hiç kimsenin anlayamayacağı türden şeylerdir. O üzüntü şekli hiç değişmeden, rüzgarsız bir gecede yağan kar gibi sessizce yüreğinizde birikir durur.
"Bob Dylan'ı biraz dinleyince hemen çıkarabiliyorum" dedi kadın. "Mızıkası Steeve Wonder'dan daha beceriksiz olduğu için mi?" Kadın yine güldü. Onu güldürmek keyifli oluyordu. Hala genç kadınları güldürebiliyordum demek ki. "Öyle değil de, sesi biraz farklı" dedi. "Sanki küçük bir çocuk pencerede durmuş, yağmura bakıyormuş gibi bir ses."