{{{ Tinkerbell }}}
@NormaJean
Dünya Üzerinde Yaşanacak Tek Bir Yer Var. O da.......
Öğretmen
Ankara
591 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Tesadüf eseri elime geçen, okuyunca sevdiğim ve beğendiğim bir dergi oldu.
Dünyanın ilk ve tek kadın mizah dergisi ünvânını taşıyor, Bayan Yanı dergisi. Ayrıca tüm çizer ve yazarları kadın olan bir dergi. Kadınların yaşamına dair her şeyi konu edinmesinin yanı sıra; toplumsal ve politik konuları da ele alıyor.
Tüm kadınlarımızın yaşadığı sorunları mizahi bir açıdan okumak ve karikatürlerden öğrenmek oldukça zevkliydi. Okumanızı öneririm. Mutlaka beğeneceğiniz bir yönünü bulacağınızdan eminim...
Reklam
Bu kitapta yer alan her şiir başlı başına bir kitap gibi hissettirdi bana. Her şiirin ayrı bir yaşanmışlığı vardı. Bu şiirleri çoğumuz gibi ben de iyi bildiğim, sürekli karşıma çıktığı halde yine de tekrar tekrar okudum.
Her okuyuşumda ayrı bir his, ayrı bir heyecan ve ayrı bir yaşanmışlığın tadını duyumsadım. Sözcükleri ve sözcükler yardımıyla bize aşkın en güzel bazen de hüzünlü hallerini sevdirdikleri için tüm şairlere gönülden teşekkürlerimi sunarım...
Türk Edebiyatında Unutulmayan Aşk Şiirleri AntolojisiEdip Cansever · Akdeniz Kitabevi · 1998120 okunma
Fedakâr bir insanın, kendi için hiçbir karşılık beklemeden, Ürgüp’ün taşlı yollarında, ömrü boyunca, kitaba ulaşamayanlara kitap taşıması ve bu yolda elinden geleni azimle yapmasının öyküsünü buluyoruz Eşekli Kütüphaneci’de.
Memleketimizin aydınlanması için elinden geleni yapmayı görev edinen Mustafa Güzelgöz’e yürekten teşekkür ederim. Memleketimizin sizin gibi fedakâr insanlara çok ihtiyacı var…
ÇIPLAK AYAKLI ÇOCUKLAR!
Heidi gibi taze keçi sütü içsem, peynirinden yesem, samandan bir yatakta gökyüzünü ve yıldızları seyre dalarken uykuya dalsam, dağlarında gün batımına dek çıplak ayaklarla dolaşsam, kaç yaşına kadar yaşarım acaba?
Kitapta; samandan yapılmış yatakta bir delikten yıldızları seyrederken uykuya dalmak, keçi sütü, kızarmış et ve peynir, beyaz ve siyah ekmek, rüzgârlı ve karlı dağlar, mis gibi kokan çiçekler ve dinginlik gibi öyle ferah şeyler anlatılıyor ki okuyanın mutlu olmaması elde değil! Ben de aynı duyguları yaşadım!
Gelin görün ki, Heidi’nin gerçek hikayesini, yazarın neyden esinlendiğini öğrenince içim fena oldu. Özellikle, Heidi’nin ayakkabı giymeyi reddetmesinin ardında yatan sebebi, çocukluk sanırken, meğerse gerçek ne kadar da farklıymış!
Refah sıralamasında, dünya sıralamasının başında yer alan İsviçre gibi bir ülkenin, geçmişindeki utancı, çocuk kölelerini anlatmaktaymış oysa. Bir şekilde devlete borcu olan veya hapsedilmiş ebeveynlerin ortada kalmış çocukları, ebeveynlerinin borçlarına karşılık çalıştırılmak üzere haraç mezat satılmaktadır.
Çıplak ayaklı çocukların gerçeği buradan gelmektedir. Köle çocukları satın alanlar, bunları öteki çocuklardan ayırabilmek için çıplak çalıştırmışlar. İşte, gerçek hikâye bu.
Heidi, ön planda mutlu bir çocukluğu anlatırken; arka planda ise İsviçre’nin büyük utancı çocuk kölelerini anlatmaktadır. Hem sevinç hem de hüzünle beraber anacağım bir eser olacaktır, Heidi.
İyi okumalar…
Öğrencilerin kaldığı bir pansiyonda, birbiriyle ilgisiz eşyalar çalınmaktadır. Çalınan eşyalar değersiz olduğundan, en başta öğrenciler bunu umursamaz. Ancak hırsızlıkların giderek artması, öğrenciler arasında bir tedirginlik yaratır. Poirot, çalınan eşyaları öğrendiğinde ortada bir gariplik olduğunu sezer.
Öğrenciler şüphelerini açığa vurmasıyla, cinayetler birer birer işlenmeye başlar.
Eşyalar neden birbiriyle ilgisizdir? Katilin bu hırsızlıklara ilgisi nedir? Poirot, katili yakalayabilecek midir?
Reklam