"...Korku, daha çok ardına sığınılan bir tür bahanedir. Hisler arasında belki de en zayıf olanıdır."
Sayfa 230 - Constantine
Reklam
...Ancak burada renkler saptırılmıyordu.Her rengin binlerce tonu, sayısız farklılığı olduğu kabul ediliyor ve hepsine kucak açılıyordu. Çünkü renk hayattı. Doğanın insanı selamlayış şekliydi. Tanrılara tapınmaya bir sebepti. Ahenkti, anlamdı, ilhamdı... Büyü gibiydi renk. Çok boyutlu ve gerçek dışıydı.
'Gary, iyi bir psikiyatrist olmak hayattaki bankacılık, öğretmenlik vb. herhangi bir role alışmaktan farklı değildir. Kızını ilk kucağına aldığın anı düşün. Üstüne beyaz gömleği geçirdiğin ilk günden çok daha farklı hissetmişsindir kendini. Herkes ara sıra kendini rol yapıyormuş gibi hisseder. İşin anahtarı yoluna devam etmen ve o anda alabileceğin en doğru kararı almandır. Hata yapmaktan korkma. Benim en çok öğrendiğim zamanlar, hata yaptığım ve hatalarımdan döndüğüm zamanlardır.'
Sayfa 215
