İşte ben öyle oyalandım. Hep hayaller hülyalar arkasından koştum. Hep mevcut olmayan afetler için ağladım. Bu hiçler için o kadar yoruldum ki aşkı da inkar edecek bir hâle geldim.
Bugüne kadar hiçbir kadın tarafından acıları sorulmaya tenezzül edilmeyen zavallı kalbimde tutuşmayı hazır, birikmiş öyle bir sevda cevheri var ki, işte bilmeden siz ona dokundunuz.
İşitiyor musunuz? Bana sahip olacak adam...Simdiden bu adamı hiç sevmiyorum. Çünkü daga adını bilmeden, yüzünü görmeden bu adamın arzusuna, emrine tâbi bulunuyorum.
Babamın sahiplenmesinden çıkıp onun nüfuzu altına mı gireceğim?