Ne zaman böyle uçsuz bucaksız yerlerde dolaşsam, kendimden çok daha büyük bir şeyin parçası olduğumu hatırlarım. Edmund Burke diye bir filozofun ''sublim'' ismini verdiği bir kavramı var. Devasa bir dağa baktığını ya da bir uçak penceresinden aşağıyı izlediğini düşün. Ya da mesela, büyük bir fırtına kopar ya bazen, rüzgar koskoca ağaçları devirir ve doğanın dehşeti ve kudreti karşısında koca bir hiç olduğumuzu hissederiz.
İşte bu filozof bu hissiyatın yararlı ve onarıcı olduğunu söylemiş. Çünkü bir fırtınayla karşılaştırıldığında, gündelik hayatımızdaki sıkıntılar daha önemsiz görünür ve bakış açımız yenilenir.