Her birimiz, acılar geçidinin başındaki şef trampetiz. Izdıraplarımızla yürüyüp gidiyoruz. Günün birinde… ızdırap orduları hep aynı yolu yürüyor olacak.
Belki yeni baştan başlayabiliriz.Yepyeni, zengin bir toprakta… Kaliforniya’da. Meyvelerin boy attığı yerde. Yeni baştan başlarız.
Ama başlanmaz ki! Ancak yeni doğan bir bebek baştan başlayabilir. Sen, ben… biz artık geçmiş zamanız. Bir anlık öfke, binlerce sahne… oyuz biz.
Neyim ben şimdi? Zero. Peki yarın ne olabilirim? Yarın küllerimden doğup yeni bir hayata başlayabilirim! Tamamen mahvolmadan önce içimdeki insanı keşfedebilirim!