ˊS
@Novaa0
⋆. 𐙚 ˚
"Aşk, senin adını her duyduğumda kalbimin atışını hissetmemdir."
@rabia_222 visneli kekimm
@ilke_777 güzelimm
https://1000kitap.com/Urazzq aslan kardesimm
https://1000kitap.com/narmyynn ikizimm
108 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
İlk olarak şeker portakalı ve güneşi uyandıralım gibi hayran olunacak kitaplardan biri olmadığını söylemek isterim.Kitaba başlarken o kadar heyecanlıydım ki,yine diğer kitaplar gibi bekliyordum,fakat beni o kadar fazla ve o kadar büyük hayal kırıklarına uğrattı ki... Şeker portakalında hiç duymadığımız 'aşk', güneşi uyandıralım kitabında sonlara doğru olan bu duygumuz,Delifişeğin ana konusu olmuş.Sizi yine hayal kırıklığına uğratacak ama 'büyülü bir aşk hikayesi' bekleyeceğiniz kitapta inanın hiçbir büyü yok.Kısaca Zeze'nin hikayesini tamamlamak istiyorsanız okuyun fakat bu hayal kırıklıklarından fazla etkilenmeyin diyerek bu serinin son sözünü söylemiş bulunuyorum.
Şeker Portakalı kitabını mükemmel ötesi bulduğum için devam kitabını da okumak istedim.Zeze'nin yüreğine hayali bir cururu kurbağasının girmesiyle başlayan bir roman.Kitabın şeker portakalı kadar sürükleyici olduğunu düşünüyorum.Kitabı şeker portakalını yorumladığım kadar övmek isterdim fakat birkaç eksikliğini belirtmek istiyorum.Zeze burada belki de olgunlaştığı için bana biraz farklı geldi açıkçası ve kitabın başında sevmiyor gibi gözüküp bana göre sevdiği bir şeyden vazgeçmesi beni hayal kırıklığına uğrattı,fakat yine de kitap gayet güzel,akıcı beğendiğim ve tavsiye ettiğim bir kitap.Şeker portakalında daha 'aşk' kelimesini bile ağzından duymadığım Zeze,bir bakmışım ki kitabın sonlarına doğru bir kıza aşık oluyor.Kısaca şunu söylemek isterim,Zeze'ye benim gibi fazlasıyla bağlandıysanız devamını da okumanızı isteyeceğim bir kitap.
Kitabı ilk okuduğumda çocuk kitabı gibi bir his uyandırmıştı fakat yine de başlamak istedim.İlk okuduğumda yaşımın küçük olmasına bağlı olarak hiçbir şey hissetmeyerek ve anlayamayarak okumuştum.Yaklaşık 3 yıl sonra kitabı tekrar elime aldım ve tekrar başladım.Kitabın başlarında gerçekten çok normal bir roman gibi gözüküyordu,sayfaları çevirdikçe beni kendi içine çekmeye başladı ve sanki o küçük çocuk Zeze bendim.Kendimi o kadar kitaba kaptırdım ki son sayfalarına doğru her sayfayı çevirdiğimde ağlamaya başlıyordum."Küçücük bir çocuk nasıl bunları yaşıyor niye kimsesi kalmadı?"diye düşünmeden geçemiyordum.Kitabı bitirdiğimde bir süre sadece duvarı izledim.Etkisinden çok zor çıkmıştım.Kısaca okuyun okutturun diyorum.Herkesin hayatında bir kere dahi olsa Zeze olmaya ihtiyacı olduğunu düşünüyorum.
