Novi Mavi
@Novimavi
29 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Zaman çabuk çabuk geçiyor Monna;
Saat on ikidir, söndü lambalar.
Uyu da turnalar gelsin rüyana,
Bakma tuhaf tuhaf göğe bu kadar;
Zaman çabuk çabuk geçiyor Monna.
Bir kez daha bu aksak yaşam önümde, hayır bu yaşam değil, bu ölüm, duygusu ya da acıması olmayan bu ölüm, büyüklüğün acınası bir biçimde yok olup gittiği bu ölüm, bir küçüklükten öbürüne aksayarak giden bu ölüm; sömürgecilerin üstüne üşüşmüş küçük açgözlülükler; büyük vahşinin üstüne üşüşmüş küçük dalkavuklar; üç ruhlu Karayipli'nin üstüne kürek kürek atılmış küçük ruhlar.
Büyük konuşmaların ve büyük ateşin gizini bulacağım bir kez daha. Fırtına diyeceğim. Irmak diyeceğim. Tayfun diyeceğim. Yaprak diyeceğim, ağaç diyeceğim. Yağan her yağmurla ıslanacağım, her çiğ damlasıyla nemleneceğim. Gözün ağır akışında çılgın bir kan yuvarlanıp nasıl akarsa, ben de sözcükleri öyle yuvarlayacağım kudurmuş atlar gibi, yeni doğmuş çocuklar gibi, kesilmiş süt gibi, sokağa çıkma yasağı gibi, bir tapınaktan arta kalan yıkıntılar gibi, tüm madencilerin gözünü korkutacak kadar uzaklara gömülmüş değerli taşlar gibi. Beni anlayamayanlar, kaplanın kükremesini de anlayamayacaklar artık.