Sabuhi Novruzov
@Novruzovich
Deepak Chopra deyir ki:
"Biz ruhu bədənimizin içində zənn edirik əslində isə bədənimiz ruhun içindədir. Çünki ruh ölümsüzdür, bədənin isə ömrü var"
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu qədər təşvişdən sonra, gəldiyimiz nöqtə
gecənin bir yarısı, heçliyin ortası.
Və bəlkə də bilmək o qədər də vacib deyil.
Öz alternativ gerçəkliyimizi yaratmağa çalışan zamanımızın dəliləriyik. Daşlardan və xaosdan bir
dünya yaratmağa çalışan. Keçmişimizin, gələcəyimizi yönləndirməsinə icazə verə bilərik yada öz adımıza qərar verə bilərik. Həyatımızın geri qalanını, dünyanın bizə kim olduğumuzu söyləməsinə icazə verərək keçirdə bilərik. Ağıllı vəya dəli. Qəhraman və ya qurban. Yaxşı yoxsa pis olduğumuz haqda veriləcək qərarı tarixə təslim edərik.
Hə, hər şeyi şərh edə bilərəm, irad bildirib, mühakimə edə bilərəm ama bu mənə nə qazandıracaq.
Hər şeyə qarşı savaşdım; ama zamanla əslində heç bir şeyin yanında olmadığımı da anladım.
Hər zaman sağalırsan. Sonra yenə yoldan çıxırsan. Roluna davam edirsən. Uğruna savaşacaq bir şeylər tapana qədər nəyəsə qarşı savaşmağı seçirsən. Çünki geriyə sadəcə əllə tutulmayan fikirlər, məvhumlar, inanışlar və fantaziyalar qalır. Daşlar parçalanır. Ağaclar çürüyür insanlar da təəssüf ki ölür. Həyatımızda, yolundan çıxa biləcək şeylərin hamısını gördükdən sonra həyat yaşanılabilən olmaqdan çıxır daha çox gözləməklə keçir. Xərçəngi gözləməklə, ağlını itirməyi gözləməklə
Bütün bunları öyrəndim və artıq geri dönüşü yoxdur.
Tamamlaya bilmədiyim şeylərdə dolu olan həyatımda
Bir tamamlanmamış hadisə daha çıxdı ortaya.
Artıq qaçışınızı planlamağınız lazım gəlir.
Çünki bəzi sərhədləri keçdikdən sonra həmişə keçmək istəyirik.
Onca koşuşturmadan sonra, vardığımız nokta gecenin köründe, bir hiçliğin ortası.
Ve belki de bilmek o kadar da önemli değildir.
Kendi alternatif gerçekliğimizi yaratmaya çalışan zamanımızın delileriyiz. Taşlardan ve kaostan bir dünya yaratmaya çalışan.
Geçmişimizin geleceğimizi belirlemesine izin verebiliriz.
Ya da kendi adımıza karar verebiliriz.
Hayatımızın geri kalanını, dünyanın bize kim olduğumuzu söylemesine izin vererek geçirebiliriz. Akıllı veya deli. Kahraman veya kurban. Tarihe bırakırız, iyi mi yoksa kötü mü olduğumuzu söylemeyi.
Evet, her şeyi eleştirebilirim, yakınıp yargılayabilirim ama bu bana ne kazandırır ki?
Her şeye karşı savaştım; ama zamanla aslında hiçbir şeyin yanında olamadığımı da anladım.
Her zaman iyileşirsin. Sonra yine yoldan çıkarsın. Rol kesersin. Uğruna savaşacak bir şeyler bulana kadar, bir şeylere karşı savaşmayı seçersin.
Çünkü geriye sadece elle tutulamayan fikirler, mefhumlar, inanışlar ve fanteziler kalır. Taşlar ufalanır. Ağaçlar çürür. insanlar da maalesef ölür.
Yaşamınızda, rayından çıkabilecek şeylerin hepsini fark ettikten sonra hayat yaşanır olmaktan çıkar, daha çok beklemekle geçer. Kanseri beklemekle. Bunamayı beklemekle.
Bütün bunları öğrendim ve artık geri dönüşü yok.
Tamamlayamadığım şeylerle dolu olan hayatımda, bir tamamlanmamış olay daha.
Artık kaçışınızı planlamanız gerekiyor.
Çünkü, bazı çizgileri geçtikten sonra, hep geçmek istiyorsunuz
