Gevezedir sessizliğim Manolya
Öyledir ya: Hani dinleyene el,
Duyana evdir yürek
Gözüyle bakana hiçtir de
Özüyle bakana devdir..
Gülüşler, öpüşler, bilhassa düşler
Tohumlar Manolya, saçılır ya ruha
Bahçemde ancak sevgi yetişir
Yalnızlık içinde yanlışlık arar da
Bilirsin hani: Yuvadır insan insana
Yahu betondan ev mi olur hiç?
Bu yüzdendir Manolya:
Gurbet denen meretin
Coğrafyayla bir ilgisi yoktur
Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de
kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.
Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,
son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.
Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,
meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer.