Nurcan İpkin
@Nrcnipkn
Aşklar, avarelikler, çobanıl şiirler, bir cıgara içimi geceler, denize doğru konuşmalar...
Hepsi, hepsi yaşayıp ölmek için.
Günler sarmal bir yay gibi
bunu unutma
Bahar annemizin yemenisindeki solgun çiçektir
bunu unutma
Seni ben heryerinden öperim
beni unutma
kadere inansaydım
sana inanırdım
Nurcan İpkin
Bahar annemizin yemenisindeki solgun çiçektir :)
Reklam
"Bundan sonra birlikte tahammül edeceğiz."
" Bundan sonra sana kitap verecek biri bulunacak hep... Düşündüklerini seninle paylaşacak."
Nurcan İpkin
:)
Ah, yılları sayıyor, orada burada parçalara ayırıyor, bir duruyor bir başlıyor ve ikisi arasında duraksıyoruz. Ama karşımıza çıkan şey ne kadar da tek parçadan ibarettir, nasıl bir akrabalık ilişkisi içindedir bir şey ötekiyle, kendisini doğurmuştur, büyür ve kendisine doğru yetiştirilir, ve esasen, yapmamız gereken tek şey var olmaktır, ama sadelik içinde, ama yeryüzünün var olduğu gibi ısrarla, mevsimlerle hemfikir olarak, aydınlık, karanlık, ve tümden uzam içinde, yıldızların kendilerini güvende hissettikleri o etkiler ve güçler ağından başka bir yerde olmayı istemeden.
Nurcan İpkin
:))
Bir başka yaşamın varlığı, sükûnu ve esenliği, onca zaman yalnız kaldıktan sonra bir başkasının ve kendinin konuştuğunu duyma imkânı, bir fincan çayla şımartılmak: Bütün bunlar üzerimde alabildiğine iyi bir etki yaptı.
Nurcan İpkin
:))
Hiçbiri unutulmamıştır; arkalara konmuş olanlar kendi sıralarının gelmesini beklerler ve aceleleri yoktur. Bir bahçede de her şey aynı zamanda büyümez. Çiçekler meyvelerle yan yana durur ve bir yerlerde bir ağacın henüz sadece yaprakları vardır.
Nurcan İpkin
:))