Nurgül Çavdır
@Nrgldgn
Sınıf Öğretmeni
Lisans
Muğla
320 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Dokunmadan… Kendi hayatına dokunamayan Adalet’in okuyucularının yüreğine dokunan hikâyesi.
Hayatının dönüm noktasını yaşayan ikinci bir hayat için yüreğindeki yüklerden kurtulmak isteyen Adalet, en ağır yükü olan Mahsun’un peşine düşer. Yol arkadaşı Hülya, kendine itiraf edemediği gerçeklerin dillenmiş halidir.
Birdenbire hayatına giren Sadi Seber ise Adalet’e unuttuğu duygularını hatırlatır. Kimseye güvenemeden geçen hayatında birisine güvenir ve Adalet’in deyişiyle 20 saniyeden fazla sarılır. Hayatları çiçek açmak üzereyken bir anda tepetaklak olur her şey. Bir yanlış anlaşılma iki hayatı birden mahveder.
Yoluna yalnız devam eden Adalet şehir şehir gezerek aradığı Mahsun’u bulur ancak tam da burada ters köşe olur her şey.
Yeni hayatın sana aşk dolu baharlar sunmalıydı Adalet. Tam da yüklerinden hafiflemiş yeni hayatına merhaba demişken olmamalıydı bu son.
Dokunmadan… Kelimeler şöleni, duygular ziyafeti bir eser. Kahramanın iç dünyasına yapılan yolculukta kendi duygularımızın gizli odalarına yolculuk yapıyor aynı zamanda toplumun apaçık kanayan yaralarına bir mide bulantısı da biz ekliyoruz.
Dokunmadan, hayatlarımıza dokunmamız gerektiğini, hayatı sözde değil özde yaşamamız gerektiğini hissettiren bir kitap. Okuma zevki oldukça yüksek, kelimelerin, cümlelerini tadını damağımızda bırakan harika bir eser.
Reklam
Son dönemin popüler romanlarından birisi Bahçıvan ve Ölüm. Bu kadar popüler olma sebebi nedir acaba diye düşünmeden edemiyor insan.
Babasını ikinci defa yakalandığı kanserde kaybeden bir yazarın yaşadıklarını, duygularını okuyoruz satırlarda. Babasının yaşadıkları, çektiği acıları, babasından ona kalan duygular, anılar var satırlarda. Duygusal bir kitap çünkü yazar duygularını doğal bir şekilde aktarmış. Hayatında kayıpları olan, sevdiklerini bir gün kaybedeceğini düşünen herkesin duygusal olarak etkilenebileceği bir kitap. Ancak çok fazla edebî bir dil hissedemedim. Hatta bazı sayfaları okumak yordu diyebilirim.
Genel olarak okunabilir bir kitap ancak beklentiyi çok yüksek tutmamak gerek. Hayatın güzelliklerinin, sevdiklerimizin hayatımıza kattıkları değerin farkına varmamızı sağlıyan bir eser. Hayatın sunulmuş bir armağan olduğunun farkındalığını oluşturuyor.
Yüksek bir beklentiyle okumaya başladığım kitabın beklentimi karşıladığını söyleyemem.
Atatürk’ün son günlerinde hayatını gözden geçirişini; çocukluğundan, ilk gençliğinden savaş yıllarına, kadınlara karşı hissettiği duygulardan evliliğine, Fikriye’den kadınlarla kurduğu dostluklara, kahve, sigara ve alkolün hayatını mahvedişini onun dilinden okuyoruz. Bazı bölümlerde yazarın kendi duygu ve düşüncelerini fazla ön plana çıkardığını düşünüyorum. Mustafa Kemal kesinlikle böyle düşünmemiştir dediğim cümleler, bölümler oldu.
Koskoca bir hayatı, Mustafa Kemal’in hayatını, bir kitaba sığdırabilmek hiç kolay olmasa gerek. Ben biraz yüzeysel buldum. Mutlaka okunmalı diyemeyeceğim, okunabilir bir eser benim gözümde.
Çöl Çiçeği Waris, bu kadar da olamaz gerçek değildir, diyeceğimiz olayların başkahramanı Somalili güçlü kadın. Çocuk yaşta sünnet edilmiş, acısıyla hayata tutunmuş ancak çocuk yaşta deve karşılığında evlendirileceğini öğrenince buna karşı çıkan, kendi hayatı için karanlığa gözü kapalı adım atan güçlü kadın. Çölün ortasında göçebe hayat sürerken dünyanın farklı kıtalarına kanat açan özgür kadın Waris.
Düşen, düştüğü yerden daha da güçlenerek kalkan her kalkışında daha sağlam adımlar atan özgür kadın.
Keşke gerçek olmasa bu yaşananlar dediğimiz gerçek bir hikâye. Güçlü bir kadının tüm kadınlara örnek bir hayat mücadelesi.
Bir kadının , her şey bitti, pes ediyorum, demek yerine , her şey yeni başlıyor, diyerek kurduğu hayatının eşsiz hikâyesi.
Kalemine hayran olduğum Ayfer Tunç’un akıcı, sade bir anlatımın ardına sakladığı derin duygular içeren; bir kadının tüm topluma karşı dik duruşunu anlatan, özgüven ve kişisel gelişimin hayatımıza açtırdığı çiçeklerin bir örneği eseri Kuru Kız.
İnsanların bizi nasıl gördüğü değil bizim nasıl bir kişiliğimizin olduğudur bizi biz yapan, attığımız adımları güçlendiren. İşte Kuru Kız da tam böyle bir kız. Herkes tarafından farklı görünen, çok uzun boylu ve kupkuru, bu özellikleriyle de dışlanan bir Kuru Kız.
İnsanların etkileyebileceklerini düşündükleri, boyun eğdirebileceklerine inandıkları aptala yatan ama ne zaman ki insanlar sınırını aşmaya başlıyor orda “dur” diyen, dik duruşlu Kuru Kız.
Hayatını annesi, babası ve kardeşine adayan, safa yatan ama çok akıllı Kuru Kız.
Ailesini kaybettikten sonra kendini keşfeden , hayallerine giden yolda sapasağlam ilerleyen Kuru Kız.
Basit anlatımının ardında saklı derinliğinde; topluma, kadınlarımıza ışık tutan Kuru Kız. Ben seni çok sevdim. Aklınla ne de güzel dersler verdin akıllı görünenlere.
Yazarın diliyle “Aptal olmak üzücüydü ama aptal görünmek özgürlüktü.”
Reklam