Nurgül Çavdır
@Nrgldgn
Kalemine hayran olduğum Ayfer Tunç’un akıcı, sade bir anlatımın ardına sakladığı derin duygular içeren; bir kadının tüm topluma karşı dik duruşunu anlatan, özgüven ve kişisel gelişimin hayatımıza açtırdığı çiçeklerin bir örneği eseri Kuru Kız.
İnsanların bizi nasıl gördüğü değil bizim nasıl bir kişiliğimizin olduğudur bizi biz yapan, attığımız adımları güçlendiren. İşte Kuru Kız da tam böyle bir kız. Herkes tarafından farklı görünen, çok uzun boylu ve kupkuru, bu özellikleriyle de dışlanan bir Kuru Kız.
İnsanların etkileyebileceklerini düşündükleri, boyun eğdirebileceklerine inandıkları aptala yatan ama ne zaman ki insanlar sınırını aşmaya başlıyor orda “dur” diyen, dik duruşlu Kuru Kız.
Hayatını annesi, babası ve kardeşine adayan, safa yatan ama çok akıllı Kuru Kız.
Ailesini kaybettikten sonra kendini keşfeden , hayallerine giden yolda sapasağlam ilerleyen Kuru Kız.
Basit anlatımının ardında saklı derinliğinde; topluma, kadınlarımıza ışık tutan Kuru Kız. Ben seni çok sevdim. Aklınla ne de güzel dersler verdin akıllı görünenlere.
Yazarın diliyle “Aptal olmak üzücüydü ama aptal görünmek özgürlüktü.”
Reklam
İyilikle kötülüğün nerede başlayıp bittiği
konusunda kafası hep karışıktı. Çocukken her iyiliğin içinde bir nebze de olsa kötülük olduğuna inanıyordu, bu yüzden tam bir saygı duyamıyordu iyiliğe.
Reklam