‘Who could ever imagine such things? Who could ever create such places? Run them, work in them, kill so many people? How can there be such a collective lack of conscience?’
Akşamlar bir roman gibi biterdi
Jezabel kan içinde yatardı
Limandan bir gemi giderdi
Sen kalkıp ona giderdin
Benzin, mum gibi giderdin
Sabaha kadar kalırdın
Hayırsızın biriydi fikrimce
Güldü mü cenazeye benzerdi
Hele sene kollarına aldı mı
Felaketim olurdu, ağlardım
Attila İlhan