Hepimiz sevilmeye ve diğer insanlar ile yakın ilişkiler kurmaya ihtiyaç duyarız. Ancak, olması gerekenden fazla "insan saygısı" bizi, başkalarının bizden ne istediğini düşünme konusunda takıntılı hale getirir. Sonuç olarak da, kendi düşüncelerimizin mahkumu oluruz.
Yardımı dokunacağını düşündüğünüz için konuşmanıza engel oluşturacak şeyleri yapıyorsunuz. Deneme ve "kekemelik" ile mücadele çabasıyla göğüs, boğaz ve ağzınızdaki kaslarınızı geriyorsunuz. Oysa ki, bu kaslar aynı zamanda sizin konuşmak için ihtiyaç duyduğunuz kaslardır.