Yahudilerin komşularından aldığı âdetlerden biri de sünnetti; İbranilerden çok önce, MÖ 3000’den beri Mısırlılar oğullarını ve ergen erkeklerini sünnet ediyorlardı. Mısırlı “sünnetçilerin” yerine getirdiği bu âdetle, 120 erkeğe kadar varan kalabalık bir grup aynı anda sünnet ediliyordu. Her ne kadar Tekvin 17:9-11’de İbrahim, erkeğin sünnet edilmesinin Tanrı ile takipçileri arasında bir “ahit” olduğu yönünde vahiy alsa da, bu âdetin muhtemelen İbranilerin Mısırlıların dayatmasıyla Mısır’dan çıkışıyla kurumsallaştığı söylenmektedir.
Yahudilik önce Hıristiyanlığı ve ardından İslamı doğurmasaydı, İbrani hukuku Batı tarihinde marjinal bir gelişme olarak kalacaktı. Babil ve eski Mısır yasaları gibi Tevrat da geç dönem akademisyenlerin başlıca ilgi alanı olacaktı.
Yahudiler iş anlaşmalarından tutun da yeme içmeye, hatta seks yapma yöntemlerine kadar tüm hayatlarını kutsal kılma derdindeydiler. Bunu başarmak için geniş bir kurallar ve yasalar silsilesi geliştirdiler.
Ben bunu nerde okumuştum ya çok tanıdık geliyor
Özellikle köleler efendileri için çocuk yaptıklarında müsamaha gösterilirdi. Hammurabi yasalarına göre efendisine çocuk veren bir köle cariye, efendisi öldükten sonra kendiliğinden azat edilirdi.
Yalnızca fahişeler ve köleler gibi cinsel olarak elde edilebilir kadınlar halkın arasında başlarını açabilirdi. Bunu yapan saygın bir eş, elde edilebilir olduğunu ve daha da kötüsü, kocasının kendi üzerindeki kontrolünü yitirdiğini ima ediyor sayılır ve şiddetli cezalara maruz kalırdı.