drn
@Nurbck
" Demek mutlu olduğun günler bunlardı, ha! " Diye haykırdım, acele acele kente yürürken: sudaki balık gibi kaygısız olduğun günler demek onlardı! - Tanrım, bu mudur insanların yazgısı ? Ya henüz akıl sahibi değilken ya da akıllarını yitirdikten sonra mı mutlu olacaklar ancak? Bahtsız! Nasılda kıskanıyorum senin bulanık algılarını , seni tükeden karışık zihni! Kraliçene - kış günü - çiçek toplamak için - , umutlarla dolu yollara dökülüyorsun ve çiçek bulamayınca üzülüyor , niçin çiçek bulamadığını kavrayamıyorsun. Ya ben, kendi yoluma koyulurken ne bir umudum ne de bir amacım var ; nasıl yola cıktıysam , öyle geri dönüyorum evime.
...
_ sonra da eski zamanların bir ozanını okuyunca, kendi yüreğimin içini görür gibi oluyorum. O kadar acı çekiyorum ki! Ah, insanlar benden önce de böylesine perişan olmuş mudur ?
Tanrı'ya , onu bana vermesi için dua edemiyorum; çünkü o bir başkasına ait.
Dün , ayrılırken bana elini uzattı ve " hoşça kalın, sevgili Werther!"dedi. _ Sevgili Werther! Bana ilk kez "sevgili" dedi ve bu söz etime kemiğime işledi. Binlerce kez kendi kendime o sözcükleri yineleyip durdum ve dün gece yatarken , kendi kendime gevezelik ediyordum ki, bir an farkında olmadan , " İyi geceler, sevgili Werther!" Dedim; sonra da kendi halime gülmeye başladım.
Sevgili dostum, yitik durumdayım ! Bana her istediğini yapabilir.