Nurcan Şeyma
@Nurcanseyma
‘Nosce te ipsum’
827 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
‘Ben bir insan değil, bir bıçağım.’Edebiyat
Ellerim hâlâ titriyor.
Hayatım boyunca okuduğum ancak bir kaç eserde hissettiğim; tuhaf, ezici, derin ve hastalıklı bir hisse sürükledi bu eser beni.
Beni götürdüğü yolculukta, peyderpey kalbimin kapılarını açıp, ellerimden göğsüme iletken bir yol oluşturdu. Bu neredeyse elle tutulabilen bağı tüm yolculuk boyunca koparmak bir yana, sürekli besledi. Büyüttü.
Bir süre sonra kalbimin Atsineği’nin kalbiyle bir attığını, onunla öfke nöbetleri geçirip, onunla mutluluğa gark olduğumu, onunla aşık olup, onunla endişe ve korkuya gömüldüğümü, o ağır fiziksel işkencelere maruz kalırken, kollarımı bacaklarımı nereye koyacağımı bilemediğimi, ruhu acıyla kıvranırken, ellerimden kalbime giden bu iletken yolun alev alıp, beni de kendisiyle birlikte yaktığını hissettim.
Böyle bir şey mümkün müdür?
Okurken bu hislerin yoğunluğuna dayanamayıp, o bağı koparmak için elinden bırakmak ister mi insan kitabı?
Yine de koparamaz, o kopmaz bağ süregider. Siz ondan uzaklaştıkça o bağ gerilir, gerilir, gerilir. Canınızı yakar, acıtır. Ama asla kopmaz. Öyle.
O iletken yol, bağ kuvvetlendikçe daha güçlü çeker kendine sizi. Öyle.
Gitmek ister, uzaklaşmak istersiniz, ama o bir Atsineği gibi peşinizi bırakmaz. Öyle.
19. Yüzyıl, siyasi çalkantılarıyla tüm sanat dalları gibi Edebiyat için de altın değerinde bir yüzyıl. İrlandalı yazar Ethel Lilian Voynich’in bu dönemde en tanınmış, en çok okunmuş ve basılmış, devrimci çevrelerde okutulmuş eseri Atsineği ile; Arthur’la, Gemma’yla, Cesare’la, Montenelli’yle ve diğerleriyle tanışacak; bu karakterlerle affetmenin imkânsızlığını, intikam duygusunun kaçınılmazlığını, vicdanın ağır yükünü, bir babanın oğluna duyduğu sevgiyle, Tanrı’ya duyduğu o kopmaz bağ arasında kalıp bocalamasını, yaşamak tutkusunu dâhi söndürebilen, bir yaşamın üzerine kurulabileceği kin
Ela isimli okura yanıt verildi
Nurcan Şeyma
Zaman ayırıp okuduğunuz için ben teşekkür ederim☺️🙏🏻
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Filistin üzerine Metcezir Düşünceler/Kamil YeşilDeneme, İnceleme
“Hayır, ben barışçı da değilim, barışsever de. Humanizma, bir Batı aldatmacasıdır.”
Nurcan Şeyma
Arada asla katılmadığım ve çok yanlış bulduğum cümleleri de alıntılıyorum. Yukarıdaki metindeki kibir ve hoşgörüsüzlüğe, ırkçılığa ve kendini başkasından üstün görüşe bakınız. Hayır, hümanizma batıya ait değildir. Hatta İslamiyette de yaratılanı sevmek vardır. Bir ırka, dine, dile, mezhebe bu şekilde nefretle yaklaşmamak vardır. Ayrıca ‘batı’ dediğin nedir? Kimdir? Böyle müthiş bir genelleme yapabilmek için kaç fırın ekmek yemişsindir? Kaç hayat yaşamışsındır? Her insanın muazzam bir muamma oluşu, devasa bir bilinmezlik oluşu, en kararlı olduğu konuda bile ertesi gün farklı düşünebilen bir varlık oluşu tecrübesi, hiç mi isabet etmedi sana dünyada aldığın yaşlar boyunca? Bu nasıl bir eminlik? Nasıl bir kesinlik? Yazdıklarının tek kelimesine katılmıyor, ayrıca yazım hatası olmasın diye başlığa bile göz atacak kadar okura saygı duymadığın için seni ve dergini şiddetle kınıyorum.
Tüm sınırları, tanımlamaları, tabuları unutun: Bilim ve ÜtopyaDeneme, İnceleme
‘Bunu konuşmalıyım’ dedirtti kendime Bilim ve Ütopya.
‘Buna sessiz kalınmaz.’
Burda emek var, burda açık fikirlilik var, burda bilgelik, burda ilim, burda geniş ufuklar var.
Burda bir dünya yatıyor, sayfaların arasında bir hazine. Uzak kalmak, ondan alıp kendine katmamak, kaçırmak ne büyük talihsizlik!
Bir kaç ay önce keşfettim bu ekibi. Her sayısını okumak beni o kadar yeniliyor ki artık eski ben olamıyorum.
Bu sayıda bir sanat dosyası oluşturulmuş ki kalite kokuyor! Ülkemizde sanata bakış açısı, siyaset ve sanat ilişkisi, devletin geleneksel sanat dalları üzerine etkisi, 19. Yüzyılda ressamların hayalgücünü geliştiren yurt gezileri, sanatta maddiyatın yeri, balenin ülkemizde bulunduğu konum ile ilgili çok değerli metinler mevcut. Yetmemiş, dosya dışı küresel ısınma ve karbon birikimi, Ankara’da bulunan ilginç bir satranç müzesi ele alınmış, İslam dünyasında tıp ve tıbbın dönüşümü üzerine olağanüstü bir makale hazırlanmış, ki bu konu ancak bu kadar güzel toparlanabilirdi, o da yetmemiş, kuantum fiziği konusu üzerinden Yunus Emre’nin varlık felsefesi çok yönlü olarak irdelenmiş.
Bir dergide hiç mi baştan savma, hiç mi sayfa doldurma amaçlı bir deneme olmaz? Tek bir satırı bile mi kalitesiz olmaz?
Bu kadar işinin ehli insanın toplanıp ortaya çıkardığı bu muhteşem eser karşısında saygıyla eğiliyor, okunmuyor olmasına samimiyetle üzülüyorum.
Katkım olması dileğiyle, her sayınıza elimden geldiğince inceleme yazacağım.
Ufkumu açan her yazınıza minnettarım.
Şirin isimli okura yanıt verildi
Nurcan Şeyma
☺️
Sadi Şirazi;Deneme, İnceleme
“Hoşça bak zâtına kim zübde-i âlemsin sen
Merdüm-i dide-i ekvân olan âdemsin sen”
Nurcan Şeyma
‘Kendine hoşça bak; kendini küçük, değersiz görme.
Âlemin özüsün sen, varlıkların gözbebeği olan insansın sen.’
“İnsan herkesin yanında susmaz, susamaz. Sohbet edeceğimiz insanı seçerken akla karayı seçiyoruz, öyle zamanlardayız. Fakat beraber susmak istediğimiz insan için bir seçme girişimimiz olmuyor, o zaten kendiliğinden giriveriyor hayatımıza.”
Nurcan Şeyma
Metni okur okumaz aklıma gelen: 
Zbydncr
Zbydncr