Nurdan Mercan
@NurdanMercan
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
nalkan
@lkan
·“Yüreğinizin sıcaklığını esirgemeyin benden;
yaklaşın, biraz daha yaklaşın, size öykümü
anlatmak zorundayım” (s.6).
Kime sorarsak soralım hemen herkesin ilk öğretmeniyle ilgili anlatacak bir öyküsü vardır. Zira farkında olalım ya da olmayalım, onların söylediği bir söz, gösterdikleri bir davranış, yaptıkları paha biçilmez fedakârlıklar en az anne babalarımız kadar kaderimizi derinden etkiler. Anne babalarımız kimliğimiz ve kişiliğimizin temellerini atarken, onlar da bu temellerin şekillenmesinde çok büyük rol oynar.
• • •
Şu an geriye dönüp bakıyorum da o esmer kadın geliyor gözlerimin önüne. Omuzlarına düz siyah saçları dökülen, kara gözlü, sert görünümlü, otoriter; ama bir o kadar da şefkatini öğrencilerinin kalbinde hissettiren o kadın. Elini her an omzumda hissettiğim, “yapabilirsin!” sözünü daima yüreğimde taşıdığım o kadın. Gerektiğinde tüm sınıfı bir kenara bırakıp, her bir öğrencisiyle tek tek ilgilenen o kadın. Çekingen ve utangaç ruhumun açılması için tüm okulun önünde günaşırı bana “Andımızı” okutan o kadın. Mezuniyet töreninde sergilenecek tiyatro oyununda bana başrolü oynatan o kadın.
• • •
Ben o kadını hiç unutmadım. Ortaokul, lise ve üniversite basamaklarını bir bir çıkarken onun “yapabilirsin!” sözü sürekli kulaklarımda yankılanırken nasıl unutabilirdim ki… Her memlekete uğradığımda okulunda ziyaretine gittim. Sınıfına girdiğimde öğrencilerinin önünde boynuma sarılıp bir çocuk gibi sevincinden ağladığını gördüm. Gün geldi emekli olduğunda ziyaretine gittiğimde gözlerinin parladığına; gün geldi mücadelesi zor hastalıklara yakalandığında gözlerinin içinin güldüğüne şahit oldum.
• • •
Biliyorum şimdi o hem çok uzaklarda hem de çok yakınlarda bir yerde. Çok uzaklarda, çünkü o şu an meçhule giden bir gemiyle yolculukta. Çok yakınlarda, çünkü onun