E Sözleri ve Alıntıları

Rus Efsanesi Viy

Cadı “Viy’i getirin! Viy’i getirin!”diye bağırıyordu. Aniden bir sessizlik çöktü; uzaklardan kurt ulumaları işitildi, biraz sonra da güçlü bir ayak sesi yankılandı kilisede. Home göz ucuyla baktığında çarpık bacaklı hantal bir adamın içeri getirildiğini gördü. Üstü başı kapkara toprakla kaplıydı, elleri ve ayakları budaklı ağaç köklerine benziyordu. Her adımda sendeleyerek ağır ağır yürüyordu. Göz kapakları inanılmaz uzundu. Homa, yaratığın yüzünün demirden olduğunu dehşet içinde fark etti. Kollarından tutarak taşıdıkları adamı Homa’nın çemberinin yanına bıraktılar. Viy, derinlerden gelen boğuk bir sesle “Göz kapaklarımı kaldırın! Hiçbir şey göremiyorum!”dedi.

Sayfa 177 - Marsis Yayınları

Reklam

E

Viy

Ölüm sessizliğinin göbeğinde tabutun demir kapağı aniden kulak tırmalayan bir gıcırtıyla açıldı ve cadı doğruldu. Bu sefer ilkinden daha korkunç görünüyordu. Dişleri takırdıyor, dudakları durmadan kıpır kıpır edip korkunç lanetli sözler dökülüyordu ağzından. Kilisede bir rüzgar koptu; azizlerin ikonaları pencerelerin kırılan camlarıyla birlikte yere düştü. Kapı menteşelerinden ayrıldı ve bir sürü yaratık kilisenin içine doluştu, içerisi kanat çırpma ve tırmalama sesleriyle doldu. Bütün bu yaratıklar etrafta uçuşup yerlerde sürünerek, sarhoşluğun son demleri de kaybolan filozofu arıyordu.

Sayfa 176 - Marsis Yayınları

E

o kadar doğru ki...

“Dünyada her türden dehşet var, birde öyle korkunç şeyler oluyor ki…”

Sayfa 170 - Marsis Yayınları

Takip Önerileri

E

Çok ürkütücü bir manzaraydı bu: Gece yarısı aydınlık bir kilise, tam ortasında bir ceset ve etrafta canlı namına tek bir insan… Filozof korkusunu bastırmak için farklı telden şarkılar söylüyordu. Fakat tabuta ne zaman gözü çarpsa elinde olmadan, “Ya doğruluverirse?”diyordu.

Sayfa 166 - Marsis Yayınları

E

İki dua okur üflerim diyor :)

“Korkacak ne var ki? Hiçbir canlı giremez içeri, ölüler ya da öte dünyadan gelen olursa da öyle güçlü dualar ile kendini korumaya alırım ki ellerini süremezler bana. Korkacak hiçbir şey yok,”

Sayfa 165 - Marsis Yayınları