Gözümü yumsam, kirpiklerimin arasında o;
Açsam, karşımdaki duvarda, aynada, boşlukta...
Kiminle konuşsam lafı döndürüp ona getiririm,
Kusuruma bakmayın, benim lügatimde başka kelime kalmadı.
Tüm harfleri topladım, fırlattım attım;
Geriye bir Y, bir E, bir L, bir D, bir A bıraktım.
Bundan böyle fermanım budur:
Onu tanımayan şiirler kâğıt israfıdır,
Onun adının geçmediği şarkılar sadece gürültü.
İster delilik deyin, ister divanelik;
Ben dünyayı Yelda bildim,
Yelda’da doğdum, Yelda’da ölürüm.