Öznur Özbey
@Nurr5S
Önlisans
185 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
ABD’li yazar Harper Lee’nin 1960’ta yayımlanan ve Pulitzer ödülünü kazanan romanıdır .yayınlandığı dönemde büyük bir ilgi görerek Modern Amerikan Edebiyatı klasiklerine girmiştir .Şu an da bile hala çok satanlar listesinde . Bu eser yazarın on yaşında yaşadığı bir olaya dayanmaktadır . Öncelikle kitabın isminden yola çıkarsak #Bülbülüöldürmek -bülbül ,masumiyeti ,iyiliği temsil etmektedir .”İstediğin kadar saksağanı vur vurabilirsin ama unutma,bülbülü öldürmek günahtır .”(syf 117) Kitap ,ırkçılığı ,adaletsizliği , konu alıyor ve bunu yedi yaşındaki Scout Finch ‘in anlatımıyla daha da okunulur kılıyor çünkü bir çocuğu ,bir yetişkinden ayıran fark dünyayı daha tarafsız ,basit,masum yorumlayabilmesidir . Kitabın ilk kısmında Scout ,ağabeyi Jem ve arkadaşları Dill’in çocukça maceralarıyla geçiyor . İkinci bölümde ise Avukat olan babalarının zorlu bir davayı almasıyla hayatlarının gidişatını değiştiren olaylar anlatılıyor . Öncelikle Atticus’un annesiz büyüttüğü iki çocuğuna yetiştirme tarzı beni cezbetti .Çocuklarına ön yargılı olmamayı , dürüst ,vicdanlarıyla hareket etmesinde rol model bir baba. 1930’lu yıllarda siyah-beyaz ayrımı vardı . Atticus bir beyaz olmasına rağmen bir siyahi olan ve haksız yere suçlanan Tom’un davasını üstlenir . Kendi bildiği doğrularıyla onu sonuna kadar savunur ama bu süreçte toplum tarafından kendisine ve çocuklarına bayağı baskı yapılır ..
Bir insan sırf ten renginden dışların mı ? Maalesef 21.yy da olmamıza rağmen halâ bu ırkçılık dünyanın her yerinde var . Yasa önünde herkes eşit ama öncelikle toplum olarak birey olarak ön yargılarımızı yıkmak gerekir . Her zaman şunu söylerim ; ADALET İNSANIN Vicdanıdır! Kitap çok akıcı ve bazı cümleleri tokat gibi yüzünüze çarpıyor. Tavsiye ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap 1895 yılında yayımlanmıştır. Türkçeye ise ilk olarak 1926 yılında İbrahim Ethem tarafından tercüme edilmiştir. Kolayca okunulacak bir kitap değil. Dili ağır değil aslında sadece her cümlesi düşündürücü. Neredeyse kitabın çoğunu çizdim. Kitap beş bölümden oluşuyor. Tembellik, eğitim sistemi, cinsel dürtü, düzenli beslenme, spor, gündelik yaşamımızı ele alıp, nasıl baş edebileceğimize yönelik çözümler dile getirmiş. Kitap gençlere ithafen yazılmış olsa da bence her yaşta insanın okuması gerek.
Okuduğum en etkileyici kitaplardan biri olabilir, kitaptaki kurgunun gerçek bir hikayeye dayanması da bir etki. Dili çok sade, sürükleyici bir eser. Kitabı okurken Nevşehir'e kısa bir yolculuk yapıyorsunuz, tarihi yerleri, güzellikleri beraber geziyorsunuz. Eserin içinde üç farklı hikaye var. Tabii isminden anlaşıldığı gibi Eşekli Kütüphaneci - Mustafa Güzelgöz. Beni azmiyle, inancıyla, samimiyetiyle cezbetti. Bu dünyada kaçımız Mustafa Güzelgöz olabiliriz? Evet hepimiz kitapseveriz ama onun gibi başkalarına ilham kaynağı olmak için yeterince çabalıyor muyuz? Kitapta, Eşekli kütüphaneyi kapatmak, Mustafa Güzelgözü'n önünü kesmek isteyenler oldu - politik! Yüzyıllardır bu böyle. "Halkın karanlıkta kalmasını isteyenler, araç olarak dini her zaman, her işe kattılar."
Her şeyin yolu okumaktan araştırmaktan geçer. Okuyalım, okutalım.
Çok güzel mesajlar içeriyor. Kesinlikle tavsiye ederim.
Fahrenheit 451 bir sıcaklık derecesidir. Bu romanda kitaplar yakılıyor ve hem de itfaiyeciler tarafından! Evet doğru duydunuz itfaiyeciler. Evinde kitap bulundurmak, okumak yasak ve öğrenildiği takdirde evi itfaiyeciler yakıyor (!) ama televizyon serbest.. baş karakter Guy Montag, sıradan bir itfaiyecidir. Sıkıcı hayatına komşu kızı Clarisse'nin girmesiyle biraz değişiyor. Çok tuhaf konuşan Clarisse, Montagın ilgisini çekiyor. Onların diyalogları arasında en sevdiğim alıntısı şu oldu : "İnsanlarla olmak güzel. Ama bir grup insanı bir araya getirip konuşmalarına izin vermemek sosyallik değil bence." kitapta Clarisse trafik kazasında öldü diyor ama yine de anlayamadım öldü mü öldürüldü mü?
Montag, kitaplarını yakmak için gittikleri bir evde yaşlı bir kadının kitaplarıyla yanmasıyla büyük bir dehşete düşer ve bundan sonra hiç bir şey eskisi olmaz. Bir süredir gizlice evinde kitap saklıyordur. Sadece tek bir şeyi merak ediyordur. " İnsanların, uğruna canlarını feda etmeyi göze aldığı bu kitapların içinde ne var?" ama onu en yakını, karısı Mildred şikayet eder.. Montag'ın cesareti beni hayran bıraktı.
ÖNCELİK BAŞKALARININ İSTEĞİ DEĞİL, KENDİ HAYALLERİN..
Okurken bir parça da kendini bulabileceğiniz bir eser. Öncelikle kitap çok sade, akışkan, kesinlikle yormuyor ama aynı zamanda düşündürüyor.. Veronika, dışarıdan bakıldığında hayatı bu kadar güzel iken neden ölmek istiyor? Çoğu insan parasızlıktan, sevgisizlikten ölmek ister. Ama Veronika'nın ruhsal çöküntü. Toplumun, ailenin dayattığı kurallar, Kendindeki "Ben" i bile tanıyamaması. Nasıl, ne şekilde intihar edeceğine karar verirken ailesini düşünmesi, onu o şekilde görecek insanların rahatsız olmaması için bunları düşünecek kadar da duyarlı. " Ana - babası kendisini çocukluğunda olduğu gibi sevmeyi sürdürsün diye pek çok isteğinden vazgeçmişti-oysa gerçek sevginin zamanla değişip geliştiğini, yeni ifade yolları keşfettiğini bilmiyor muydu" sürekli birilerine yaranma, uyum sağlama, insanı kendi varlığından uzaklaştırır.. Veronika, gözünü akıl hastanesinde açtığında intiharının başarısız olduğunu görür. Aldığı ağır ilaçlar yüzünden bir kaç günlük ömrünün kaldığını öğrendiğinde buna erkenden son vermek ister. Ancak hastanede tanıdığı Mari adlı kadınla konuşmasından sonra düşünceleri değişir. Ölüme bu kadar yakınken yaşama hevesi gelir. Hep olmaz mı? Bir şeyin değeri ancak kaybedilince anlaşılır.. Kitaptaki diğer karakterler, Zedka, Mari, Eduard 'ın öyküleri de etkileyici birer mesaj niteliğinde. Delilik, farklılık mı? Herkesin düşünceleri, yönelimleri aynı olmak zorunda değil. "Keşke herkes kendi içsel deliliğini bilse ve onunla birlikte yaşamayı öğrense." herşeyden önce insan kendini keşfedebilmeli her yeni gün bir mucizedir....