Ben yine de kendi hazlarımı insanoğlunun ittifakla verdiği hükümlerden önemsiz görmeyeceğim. Eğer bir şeyi sevmediysem sevmedim demektir, o kadar.Şu güneşin altındaki hiçbir sebep sadece türdeşlerim çoğunluk olarak onu beğeniyor veya beğenilmesi gerektiğine inanıyor diye o beğeniyi benim de taklit etmemi gerektirmez.
O kız da aynı.Ancak sert olarak tanımlayabileceğim gözlerini gördünüz.Hiç kimse tarafından korunup kollanmamış.Hep kendi başının çaresine bakmış.Kendi başının çaresine bakmış bir kızın gözleri yumuşak ve kibar olmaz,mesela...
Düş gücünün kuytularından çıkan hayallerinin yavaş yavaş hayata geçmesini görme bahtiyarlığına erişen bir insanın yaşadığı o nadir mutluluk anlarının tadını çıkarıyordu.
Gerçekten de insanlarda zerre kadar akıl ve bilgelik olsaydı,değil sonsuz bir hayat aramak,hatta bu uyuşuk ve geçici varlığa bile katlanmayarak "eyvah zevkini", "hayat külahını" yokluğun sultanına takdim ederlerdi!