BU KİTABIN ŞEYTANİ BİR GÜZELLİĞİ VAR!
“Kira yüzüme tokat atana kadar çığlık attığımı fark etmemiştim. Beni susturmayı başarmıştı ancak ağzımın hala bir karış açık olduğunu hissedebiliyordum. Kana bulanmış bir şey hala şiddetle kucağımda titriyordu. Ellerimde kan içindeydi sadece kan değil, parçalar da vardı. ıslak, titreyen, elbiselerime ve tenime yapışan bir şey. Koşup çığlık atmak istedim ama tek yapabildigim orada öyle oturmaktı. Ağzım açık vaziyette gülümsemeye çalışıyordum.”
“Bu kendimizi bir nebze de tanrı gibi hissetmemizi sağlıyor. Yok, o kadar ileri gidemeyiz. Doğrusunu söylemek gerekirse Tanrı’dan biraz korkuyoruz, yukarıda bir yerlerde olabilir diye.”
Tek kelimeyle bayıldım o kadar güzel bir kitaptı ki kesinlikle bu yıl okuduğum en iyi kitap oldu kitap hakkında inanılmaz derecede bu uygulamada kötü yorumlar var bunları okuduktan sonra başlayıp başlamamak arasında kararsız kaldım ve kitabı okurken şunu sordum bu insanlar neyi beğenmiyor? Bu kitap kesinlikle kurgu olarak büyük bir şaheser kitabın yazım dili sade ve akıcı neyin gerçek neyin hayal olduğunu evet anlayamadığımız noktalar oluyor ama bana göre kitabın finalinde çoğu şey açığa çıkıyor kitap uç bir sonla final yapıyor ve teorilere oldukça müsait bir finali var fakat şunu söyleyebilirim ki kesinlikle harika ve çok zeki bir şekilde kurgulanmıştı hele ki o son sayfalar… anlatmaya kelimeler yetmez kitap kesinlikle korku romanı değil daha çok fantastik ve gerilim üzerine kurulu olduğunu düşünüyorum karamsar atmosfere fazlasıyla sahipti.
Konusuna gelecek olursak Samantha önlisans yaptığı sınıfta toplam 4 öğrenci var ve bunlar kendilerine Tavşan diye hitap ediyorlar bu ilk başta size karışık gelebilir çünkü birbirlerinin isimlerini kullanmadan şu şekil diyaloglar mevcut
“Nasılsın? Tavşan.” “Harikasın!