Ayşenur Ekol Seyhan
@Nurseya
"Rüyaları bırakıp sokağa çıkıyorum ama sokak hiçbir yere çıkmıyor. Döküntü evler hep aynı mahzun halleriyle beni seyrediyor. Keşke konuşsalar, duyuyorlar muhakkak ama konuşmadıktan sonra duymanın ne yararı var? Bazılarının içinde insan var,
bazıları terk edilmiş ama bana hepsi aynı geliyor. Sessiz sedasız. Kapı duvar. En sevdiğim oyundan atılmış gibi oluyorum sokağa çıktığımda. İstekli ama oyun dışı."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Akrabalara yakın olmak öyle pek de iyi bir şey değildi ona göre. Küçük yer sevmiyordu aslında. Herkesin herkesi tanıması iyi bir şey değildi. 'Her şeyin dedikodusunu yaparlar. İnsanın mutluluğuna, iyi gününe bile sevinmez, sevinemezler. Kendini meşgul edemeyen insan, başkasının hayatıyla meşgul olur. Bunlarınki de bu. Başkasının utancıyla ayıbını kendilerine abdest suyu yapmaya kalkar, kınaya kınaya kendilerini ak ettiklerini zannederler. Siz o kadar temiz yaşayın ki kızım, kınanmaktan korkmayanlardan olun,' der ve neredeyse onlar yokmuş gibi yaşamayı tercih ederdi."
"Madem öyle küçük at, ovadaki yol boyunca koş dört nala, daha geç olmadan koş, yorulsan bile, yeşil çayırlara, bildik ağaçlara, insanların oturdukları yerlere, kilise ve çan kulelerine varmadan sakın durma.
O zaman Bastiani Kalesi'ne elveda demek gerekir, daha fazla oyalanmak tehlikeli olacaktır; zavallı kale basit sihrin çabuk çözüldü, kuzey çölü hep öyle bomboş kalacak, asla düşman gelmeyecek, asla hiç kimse gelip de senin zavallı surlarına saldırmayacak. Elveda Binbaşı Ortiz, elveda kendini bu yapıdan bir türlü kurtaramayan melankolik dost, elveda, senin gibi çok uzun zaman inatla umut eden ve sana benzeyenler: Zaman elini sizden daha çabuk tuttu, sizinse artık her şeye yeniden başlama hakkınız yok."
