Tanrı onu yanında istedi, diyor rahip bir gün ayinden sonra, Agnes’in elini tutarak.
Agnes hırlayacak gibi, adama vurmamak için hırsla rahibe dönüyor. Ben de yanımda istiyordum, demek istiyor, Tanrı sırasını bekleseydi.
Agnes gün boyu ve sabaha kadar ağlamanın mümkün olduğunu görüyor. Ağlamanın farklı farklı türleri olduğunu görüyor: gözlerden ansızın boşanan yaşlar , derinden gelen , işkence gibi hıçkırıklar, dur durak bilmeksizin sessizce akan yaşlar. (…) İnsanların çocuğu ölen bir kadına ne deneceğini pek de bilmediklerini görüyor.