NS

Tanrı onu yanında istedi, diyor rahip bir gün ayinden sonra, Agnes’in elini tutarak. Agnes hırlayacak gibi, adama vurmamak için hırsla rahibe dönüyor. Ben de yanımda istiyordum, demek istiyor, Tanrı sırasını bekleseydi.
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Agnes gün boyu ve sabaha kadar ağlamanın mümkün olduğunu görüyor. Ağlamanın farklı farklı türleri olduğunu görüyor: gözlerden ansızın boşanan yaşlar , derinden gelen , işkence gibi hıçkırıklar, dur durak bilmeksizin sessizce akan yaşlar. (…) İnsanların çocuğu ölen bir kadına ne deneceğini pek de bilmediklerini görüyor.
Ölüme göçüp gitmek diyen ya da huzur içinde ölündüğünü düşünen her kimse, diye düşünüyor Eliza, hiç ölüm görmemiştir.
“Değer yaşamak her şeye değer” dediler karıncalar. “Ölüm umutsuzluktur, oysaki en kötü yaşamda bile her gün umut güneş çiçeği gibi açar.”
Kıssadan hisse, yeryüzünün bütün karıncaları birleşince…